Stargate UK upada z powodu wysokich kosztów prądu? OpenAI wstrzymuje brytyjski megaprojekt AI i ucieka do Norwegii
Xpert przed premierą
Available in 27 languages 📢
Xpert.Digital bei Google bevorzugenⓘOpublikowano: 11 kwietnia 2026 r. / Zaktualizowano: 11 kwietnia 2026 r. – Autor: Konrad Wolfenstein
Stargate UK upada z powodu kosztów prądu? OpenAI wstrzymuje brytyjski megaprojekt AI i ucieka do Norwegii – Zdjęcie: Xpert.Digital
Zbyt drogie, zbyt mało mocy: plan OpenAI wart 150 miliardów dolarów i jego drastyczny upadek
8000 chipów Nvidia bez domu: dramat wokół największego centrum sztucznej inteligencji w Europie
We wrześniu 2025 roku Wielka Brytania świętowała swój ostateczny przełom: megaprojekt „Stargate UK” miał wynieść kraj na światowy szczyt sztucznej inteligencji dzięki OpenAI i tysiącom najnowocześniejszych układów scalonych Nvidia. Jednak zaledwie kilka miesięcy później rzeczywistość zmierzyła się z bolesną weryfikacją. Z powodu horrendalnie wysokich cen energii elektrycznej dla przemysłu i ogromnych przeszkód regulacyjnych w prawie autorskim, OpenAI wstrzymało swoje plany. To zaskakujące wycofanie się jest nie tylko bolesnym policzkiem dla brytyjskiego rządu, ale także ujawnia problem strukturalny, który zagraża znacznej części Europy. Podczas gdy Stany Zjednoczone i kraje takie jak Norwegia przyciągają miliardy inwestycji dzięki taniej energii, pragmatycznej polityce i gigantycznym mocom produkcyjno-energetycznym, Stary Kontynent ryzykuje pozostanie w tyle w globalnym wyścigu zbrojeń w dziedzinie sztucznej inteligencji. Analiza rozbitych marzeń, rosnących kosztów infrastruktury i kluczowego pytania: Kto naprawdę wygra wyścig dekady w dziedzinie sztucznej inteligencji?
W związku z tym:
Stargate UK: Kiedy ambicje supermocarstw zderzają się z rzeczywistością
Na początku kwietnia 2026 roku brytyjski rząd został całkowicie zaskoczony. OpenAI, firma stojąca za ChatGPT i flagowy projekt globalnej rewolucji w dziedzinie sztucznej inteligencji, ogłosiła wstrzymanie swojego pokazowego projektu w Wielkiej Brytanii. To, co we wrześniu 2025 roku uznano za historyczny kamień milowy dla brytyjskiej gospodarki, wydaje się teraz symbolem strukturalnych niedociągnięć, z którymi Wielka Brytania i znaczna część Europy borykają się w globalnym wyścigu w dziedzinie sztucznej inteligencji. Nazwa wstrzymanego projektu: Stargate UK – termin, który wiele obiecywał, a teraz przyniósł spore rozczarowanie.
Marzenie o brytyjskim okręcie flagowym AI
Ogłoszenie Stargate UK we wrześniu 2025 roku zbiegło się z okresem euforycznego optymizmu. Zaledwie kilka miesięcy wcześniej, w styczniu 2025 roku, premier Keir Starmer przedstawił swój Plan Działania na rzecz Szans dla Sztucznej Inteligencji (AI Opportunities Action Plan), którego celem było wyniesienie Wielkiej Brytanii na czoło w dziedzinie sztucznej inteligencji. Pięćdziesiąt środków, wszystkie zatwierdzone przez rząd, miało na celu uczynienie z Wielkiej Brytanii preferowanej lokalizacji inwestycyjnej dla globalnych firm z branży AI. Inicjatorzy podkreślili, że dotychczasowe zapowiedzi doprowadziły już do mobilizacji 25 miliardów funtów na inwestycje w nowe centra danych. Ogłoszeniu Stargate, będącemu częścią szerszego pakietu inwestycyjnego o wartości 150 miliardów funtów, towarzyszyła wizyta byłego prezydenta USA Donalda Trumpa w Londynie we wrześniu 2025 roku.
Konkretny plan był ambitny: OpenAI, wraz ze swoimi partnerami, firmą Nvidia i brytyjskim specjalistą od centrów danych Nscale, planowali zainstalować w Wielkiej Brytanii do 8000 wysokowydajnych procesorów graficznych (GPU), zarówno z serii H100, jak i nowszej generacji Blackwell. Jedną z proponowanych lokalizacji był tzw. Cobalt Park w hrabstwie Northumberland w północno-wschodniej Anglii – wyznaczony przez rząd obszar wzrostu AI, mający na celu ożywienie regionów słabszych gospodarczo poprzez infrastrukturę cyfrową. Nscale, firma z byłym brytyjskim wicepremierem Nickiem Cleggiem w radzie doradczej, została wyraźnie wskazana przez rząd jako doskonały przykład tego, jak Wielka Brytania może stać się liderem w dziedzinie infrastruktury AI.
Upadek z nieba sztucznej inteligencji
Euforia jednak nie trwała długo. W kwietniu 2026 roku rzecznicy OpenAI poinformowali CNBC i Reuters, że firma uważa projekt za na razie niewykonalny. Choć dostrzegali ogromny potencjał dla przyszłości brytyjskiej sztucznej inteligencji, podjęliby działania dopiero wtedy, gdy ramy regulacyjne i koszty energii pozwolą na zrównoważone inwestycje w infrastrukturę. Pozornie dyplomatyczne sformułowanie – ale jego bezpośredniość była niczym policzek wymierzony rządowi Starmera.
Dwa główne powody leżą u podstaw tej decyzji. Po pierwsze, koszty energii w Wielkiej Brytanii są najwyższe w Europie dla dużych odbiorców przemysłowych – i to z dużą przewagą. Po drugie, brytyjski rząd niedawno wycofał się z kontrowersyjnego planu, który miał zezwolić firmom z branży AI na niemal nieograniczone korzystanie z treści chronionych prawem autorskim do trenowania modeli, po ogromnym sprzeciwie ze strony branży kreatywnej. Dla OpenAI i podobnych firm, które opierają się na praktycznie nieograniczonych danych treningowych, oznacza to niepewność regulacyjną na czas nieokreślony.
W związku z tym:
Energia elektryczna jako broń strategiczna: Dlaczego Wielka Brytania traci strukturalnie
Kwestia cen energii jest kluczowa dla zrozumienia całej debaty. Przez lata Wielka Brytania cieszyła się wątpliwym zaszczytem posiadania najwyższych cen energii elektrycznej dla przemysłu w Europie. Najnowsze dane rządowe pokazują, że duzi odbiorcy przemysłowi w Wielkiej Brytanii płacili 25,33 pensa za kilowatogodzinę w pierwszej połowie 2025 roku – około 125% więcej niż mediana w czternastu porównywanych krajach UE. Porównanie z poszczególnymi państwami członkowskimi jest jeszcze bardziej uderzające: bardzo duzi odbiorcy przemysłowi w Wielkiej Brytanii płacą 22,39 pensa za kWh, podczas gdy Finlandia – najtańszy kraj UE – pobiera zaledwie 4,37 pensa. Oznacza to, że brytyjskie firmy przemysłowe płacą ponad pięć razy więcej niż ich fińscy odpowiednicy.
Historycznie rzecz biorąc, nie zawsze tak było. Jeszcze w 2008 roku ceny energii elektrycznej dla przemysłu w Wielkiej Brytanii były niższe niż w Niemczech i tylko nieznacznie przekraczały średnią dla UE-14. Dramatyczne pogorszenie pozycji konkurencyjnej Wielkiej Brytanii wynika z problemu strukturalnego: Wielka Brytania wytwarza znacznie większą część energii elektrycznej z gazu ziemnego – około 35% w 2023 roku, w porównaniu z 16% w Niemczech, 6% we Francji i 23% w Hiszpanii. Ceny energii elektrycznej dla przemysłu w Wielkiej Brytanii, wynoszące 25,4 pensa/kWh w tym samym roku, były znacznie wyższe niż 15,6 pensa w Niemczech, 17,6 pensa we Francji i 13,3 pensa w Hiszpanii. Ponieważ centra danych AI należą do najbardziej energochłonnych obiektów we współczesnym przemyśle, ta niekorzyść jest astronomicznie spotęgowana.
Co gorsza, centra danych w Wielkiej Brytanii nie są obecnie uznawane za sektory energochłonne (EII). Ma to poważne konsekwencje: w przeciwieństwie do firm stalowych czy chemicznych, które mogą być zwolnione z opłat sieciowych i kosztów polis, centra danych ponoszą pełne koszty transmisji, sieci i polis. Bez tej reformy klasyfikacji rosnące koszty operacyjne na stałe zniechęcą inwestorów zorientowanych na technologię.
Rząd dostrzegł problem i w listopadzie 2025 roku przedstawił pakiet środków dla stref rozwoju sztucznej inteligencji, obiecując obniżki cen energii elektrycznej nawet o 24 funty za MWh w Szkocji, 16 funtów w Kumbrii i 14 funtów w północno-wschodniej Anglii – ale najwcześniej w kwietniu 2027 roku. Dla OpenAI było to oczywiście za mało i za późno.
W związku z tym:
Debakl praw autorskich: branże kreatywne kontra branże sztucznej inteligencji
Druga poważna przeszkoda ma charakter prawny i zasługuje na osobne omówienie, ponieważ ilustruje napięcie strukturalne, które przenika całą debatę na temat regulacji AI w Europie. W grudniu 2024 roku rząd brytyjski przedstawił projekt konsultacyjny, który umożliwiłby firmom zajmującym się AI wykorzystywanie utworów chronionych prawem autorskim do trenowania modeli – pod warunkiem, że posiadacze praw nie zgłoszą aktywnego sprzeciwu (tzw. model opt-out). OpenAI publicznie popierało to podejście, argumentując przed brytyjską Izbą Lordów, że bez dostępu do materiałów chronionych prawem autorskim trenowanie konkurencyjnych modeli AI byłoby po prostu niemożliwe.
Jednak brytyjski sektor kreatywny – sektor, który deklaruje, że rocznie wnosi do gospodarki ponad 120 miliardów funtów – zareagował skoordynowaną kontrkampanią. Pod hasłem „Make it Fair” branża zmobilizowała szerokie poparcie społeczne, przejmując strony główne i główne krajowych mediów w ostatnim dniu konsultacji, w lutym 2025 roku. Towarzyszyły temu znaczące głosy ze świata muzyki i literatury. Przesłanie było jasne: de facto legalizacja scrapowania treści kreatywnych bez wynagrodzenia była niczym innym, jak sankcjonowaną przez państwo kradzieżą własności intelektualnej.
Rząd ustąpił. W marcu 2026 roku Ministerstwo Kultury ogłosiło odłożenie pierwotnego planu na półkę i rozpoczęcie nowych rund konsultacji. W związku z tym zawarcie porozumienia zostało odroczone na czas nieokreślony – prawdopodobnie co najmniej do 2027 roku. To, co miało być pragmatycznym rozwiązaniem mającym na celu uczynienie Wielkiej Brytanii atrakcyjnym miejscem do szkolenia modeli AI, stało się politycznym polem minowym. Rezultat: maksymalna niepewność prawna dla wszystkich zaangażowanych i niekorzystna sytuacja konkurencyjna, która bezpośrednio wpływa na decyzje branży AI.
8000 chipów bez domu: natychmiastowa katastrofa operacyjna
W szczególności wstrzymanie prac nad Stargate UK oznacza, że planowane zasoby warte setki milionów dolarów są obecnie niedostępne. Pierwotny plan zakładał leasing do 8000 chipów H100 lub Blackwell najnowszej generacji już w pierwszym kwartale 2026 roku. Chociaż ceny wynajmu chipów H100 spadły o 64–75% od końca 2024 roku, do około 2 dolarów za godzinę, te obniżone koszty sumują się do znacznej kwoty, biorąc pod uwagę skalę dziesiątek tysięcy chipów w ciągu kilku miesięcy.
Równocześnie, projekt centrum danych firm Microsoft i Nscale w Essex spotkał podobny, niefortunny los. Planowany jako największe w Wielkiej Brytanii centrum danych AI w Loughton, projekt został przełożony z 2026 roku na co najmniej 2027 rok – oficjalnie, aby dać czas na najnowszą generację układów Nvidii (Vera Rubin NVL72), ale także dlatego, że Rada Miejska Loughton wyraziła fundamentalne obawy dotyczące wydajności lokalnej sieci energetycznej i wpływu na ceny energii elektrycznej dla gospodarstw domowych. Projekt – o planowanej mocy 50 megawatów – został przeklasyfikowany jako o 50 procent większy niż pierwotnie zapowiadano, co wymagało zupełnie nowego wniosku o pozwolenie na budowę.
Sytuacja jest wymowna: dwa z najbardziej ambitnych brytyjskich projektów infrastruktury AI kończą się porażką nie z powodu braku kapitału lub partnerów technologicznych, ale z powodu podstawowych warunków lokalizacji — wysokich kosztów energii, przeciążonych sieci energetycznych, braku pozwoleń na budowę i niepewności regulacyjnej.
Kiedy globalny boom na sztuczną inteligencję staje się selektywny geograficznie
Wycofanie się z Wielkiej Brytanii nie oznacza, że OpenAI hamuje swoje globalne ambicje – wręcz przeciwnie. Program Stargate w USA stał się pomnikiem polityki przemysłowej: w Abilene w Teksasie pierwsze operacyjne centrum danych zostało otwarte we wrześniu 2025 roku, wyposażone w infrastrukturę chmurową Oracle i rozbudowany sprzęt Nvidia. W budowie jest pięć kolejnych lokalizacji w Teksasie, Nowym Meksyku i Ohio, co zwiększy planowaną wydajność Stargate do prawie 7 gigawatów – z inwestycjami przekraczającymi 400 miliardów dolarów w ciągu najbliższych trzech lat. Ostateczny cel: 10 gigawatów, 500 miliardów dolarów.
Stany Zjednoczone oferują to, czego Wielka Brytania odmawia: tanią energię w słabo zaludnionych regionach, przyspieszone procedury wydawania pozwoleń dzięki sprzyjającej deregulacji polityce prezydenta Trumpa oraz klimat regulacyjny, który nie naraża firm z branży sztucznej inteligencji na spory dotyczące praw autorskich. Europa z kolei wycofuje się do nielicznych lokalizacji oferujących rzeczywistą przewagę konkurencyjną na bardziej uporządkowanym, ale jednocześnie bardziej złożonym rynku.
Najlepszym przykładem jest Norwegia. W lipcu 2025 roku OpenAI ogłosiło projekt Stargate Norway, co stanowiło jego pierwszą ekspansję na rynek europejski – strategicznie i nieprzypadkowo, w kraju o dużych zasobach energii wodnej, minimalnych lokalnych kosztach energii elektrycznej i chłodnym klimacie, który znacznie zmniejsza energochłonne chłodzenie centrów danych. Centrum danych w Narwiku, w północnej Norwegii, ma zostać wyposażone w 100 000 procesorów graficznych Nvidia do końca 2026 roku i, przy mocy 230 megawatów, będzie jednym z największych w Europie. Partnerami ponownie są Nscale i norweska firma energetyczna Aker, która wraz z Nscale inwestuje w pierwszą fazę projektu około miliarda dolarów każdy. Kluczowe cechy to 100% energii odnawialnej, zamknięte systemy chłodzenia bezpośredniego oraz wykorzystanie ciepła odpadowego z procesorów graficznych dla regionalnych firm niskoemisyjnych. Wielka Brytania mogła zaoferować coś podobnego – ale tego nie zrobiła.
Nasze globalne doświadczenie branżowe i ekonomiczne w zakresie rozwoju biznesu, sprzedaży i marketingu
Nasze globalne doświadczenie branżowe i ekonomiczne w zakresie rozwoju biznesu, sprzedaży i marketingu - Zdjęcie: Xpert.Digital
Obszary zainteresowań branży: B2B, digitalizacja (od AI do XR), inżynieria mechaniczna, logistyka, odnawialne źródła energii i przemysł
Więcej informacji tutaj:
Centrum tematyczne oferujące spostrzeżenia i wiedzę specjalistyczną:
- Platforma wiedzy obejmująca gospodarki globalne i regionalne, innowacje i trendy branżowe
- Zbiór analiz, spostrzeżeń i informacji ogólnych na temat obszarów, na których się koncentrujemy
- Miejsce, w którym można zdobyć wiedzę i informacje na temat bieżących wydarzeń w biznesie i technologii
- Centrum dla firm poszukujących informacji na temat rynków, cyfryzacji i innowacji branżowych
Norwegia jako magnes dla sztucznej inteligencji: energia wodna, chłodny klimat, zalety lokalizacyjne
Nvidia: Jedyny niezbywalny atut w świecie sztucznej inteligencji
W tej globalnie rozproszonej konkurencji o centra danych, tylko jeden gracz strukturalnie korzysta na fragmentacji: Nvidia. Niezależnie od tego, czy centrum danych znajduje się w Teksasie, Norwegii, Abu Zabi, czy – gdy tylko warunki na to pozwolą – w Wielkiej Brytanii, układy scalone Nvidii stanowią niezbędny fundament wszelkiej infrastruktury AI na dużą skalę. Według obecnych szacunków, procesory graficzne H100 i Blackwell kontrolują ponad 80% udziału w rynku akceleratorów AI w centrach danych. Segment centrów danych odnotował wzrost przychodów o 75% rok do roku i wzrost o 22% w ujęciu sekwencyjnym na początku 2026 roku.
Prognozy są oszałamiające: skumulowana sprzedaż chipów Blackwell i Rubin ma osiągnąć bilion dolarów do 2027 roku. Firmy hiperskalerowe, takie jak Microsoft, Google i Amazon, przekraczają 200 miliardów dolarów w swojej rocznej infrastrukturze AI. Ceny dzierżawy chipów H100 spadły o 64–75 procent – co świadczy o wzroście podaży – ale popyt na moc obliczeniową nie maleje; po prostu przenosi się do lokalizacji o lepszych parametrach ekonomicznych.
Dla inwestorów konsekwencje są oczywiste: lokalizacje centrów danych są zamienne – Teksas może zostać zastąpiony Norwegią, Essex Narwikiem. Chipy jednak nie. Aby zrozumieć działalność Nvidii, trzeba zrozumieć, że jest to w istocie monopol infrastrukturalny: nie wynikający z nakazu politycznego, lecz stworzony dzięki czystej przewadze technologicznej, ugruntowany przez ekosystem CUDA i praktycznie niepodważalny dzięki kapitałochłonności alternatyw.
W związku z tym:
Dylemat wyroczni: kiedy ambicja staje się pułapką zadłużenia
Na drugim krańcu spektrum ryzyka znajduje się Oracle – a ten przykład wiele nas uczy o zagrożeniach związanych z obecnym boomem na infrastrukturę AI. Jako główny partner infrastrukturalny programu Stargate w USA, Oracle zaplanował nakłady inwestycyjne na rok fiskalny 2026 w wysokości 50,64 mld dolarów – co stanowi wzrost o prawie 139% rok do roku. Te ogromne wydatki spowodowały, że wolne przepływy pieniężne firmy spadły do poziomu ujemnego, z prognozami na kolejny rok na poziomie minus 23,28 mld dolarów.
Aby sfinansować te inwestycje, Oracle wyemitowało obligacje i obligacje zamienne o wartości 30 miliardów dolarów w lutym 2026 roku, planując pozyskać kolejne 50 miliardów dolarów do końca roku. Rynki kredytowe zareagowały odpowiednio: koszt zabezpieczenia długu Oracle – mierzony swapami ryzyka kredytowego – wzrósł do poziomów ostatnio obserwowanych podczas kryzysu finansowego w 2008 roku. Ryzyko strukturalne jest oczywiste: centra danych AI to monstra o stałych kosztach. Po zbudowaniu licznik działa bez przerwy – niezależnie od tego, czy klienci faktycznie korzystają z zasobów zgodnie z oczekiwaniami. Amortyzacja nie czeka, a płatności odsetkowe nie są zakłócane przez niedostateczne wykorzystanie zasobów.
Kiedy wielu dostawców wchodzi na rynek jednocześnie, oferując wysoki poziom finansowania dłużnego i optymistyczne założenia dotyczące wykorzystania zasobów, a popyt rośnie wolniej niż oczekiwano – co jest powszechne w sektorze przedsiębiorstw – rozpoczyna się wojna cenowa, która może mieć fundamentalne znaczenie dla kapitałochłonnych dostawców infrastruktury. Dla Oracle oznacza to, że pomimo strategicznego prestiżu projektu Stargate, akcje spółki nadal obarczone są znacznym ryzykiem fundamentalnym.
Europa między roszczeniami do suwerenności a rzeczywistością swojej pozycji gospodarczej
Równoległy rozwój Stargate UK i innych europejskich projektów infrastruktury AI ujawnia niepokojący schemat. Europa przyjęła suwerenność AI jako imperatyw polityczny – Komisja Europejska ogłosiła pakiet na rzecz efektywności energetycznej centrów danych na pierwszy kwartał 2026 roku, którego celem jest osiągnięcie neutralności węglowej centrów danych do 2030 roku. Ponadto ustawa o AI nakazuje transparentność w zakresie zużycia energii przez uniwersalne modele AI.
Jednak sprzeczność strukturalna pozostaje: w miastach takich jak Dublin, Amsterdam i Frankfurt, ograniczenia związane z wąskimi gardłami i przeciążeniem sieci blokują już jedną piątą całej planowanej mocy obliczeniowej. Europejskie centra danych odpowiadają obecnie za około 4 procent zużycia energii elektrycznej w UE, a prognozy mówią o 150 TWh do 2026 roku – znacznym udziale w całkowitym zużyciu energii w niektórych mniejszych państwach członkowskich. Do 2035 roku europejskie centra danych mogłyby zużywać ponad 230 TWh rocznie – dwa razy więcej niż obecnie.
W skali globalnej skala jest jeszcze bardziej imponująca: na całym świecie zużycie energii elektrycznej w centrach danych osiągnęło około 415 TWh w 2024 roku, co stanowi około 1,5% całkowitego światowego zużycia energii elektrycznej. W samych Stanach Zjednoczonych centra danych zużywają ponad 4% krajowej produkcji energii elektrycznej. Międzynarodowa Agencja Energetyczna (IEA) przewiduje, że do 2026 roku centra danych będą zużywać o około 80% więcej energii niż w 2022 roku. Jeśli Nvidia dostarczy 1,5 miliona serwerów AI do 2027 roku, same te maszyny mogłyby zużywać od 85 do 134 TWh energii elektrycznej rocznie – co stanowi ułamek całkowitego rocznego zużycia energii elektrycznej w kilku krajach europejskich.
Na tym tle atrakcyjność Norwegii jawi się nie jako zbieg okoliczności, lecz jako wynik wyraźnych korzyści geograficznych i energetycznych. Północna Norwegia, z dostępem do niedrogiej energii wodnej, chłodnym klimatem i niskim lokalnym popytem, oferuje właśnie takie połączenie niskich kosztów operacyjnych i zielonej energii, na którym branża sztucznej inteligencji (AI) coraz bardziej priorytetowo traktuje tę kwestię. Wielka Brytania mogłaby teoretycznie rozwinąć podobne korzyści w północnej Szkocji lub innych regionach energetyki wiatrowej – jednak obecnie uniemożliwiają to ramy polityczne.
Co jest stawką: Strategiczny wymiar dla Zjednoczonego Królestwa
Ekonomicznych implikacji zawieszenia działalności w Wielkiej Brytanii w ramach programu Stargate nie można sprowadzić do utraty wolumenu inwestycji. Chodzi o to, czy Wielka Brytania będzie w stanie wypracować nową tożsamość przemysłową na globalnej arenie technologicznej po Brexicie. Infrastruktura sztucznej inteligencji jest dla tej dekady tym, czym stal i węgiel były dla XIX wieku: fundamentem potęgi gospodarczej, produktywności i wpływów geopolitycznych.
Starmer oświadczył, że Wielka Brytania powinna być producentem sztucznej inteligencji, a nie jej konsumentem – ambitny cel, strukturalnie nieosiągalny bez ogromnych krajowych mocy obliczeniowych. Plan działania na rzecz możliwości rozwoju sztucznej inteligencji (AI Opportunities Action Plan), obejmujący 50 środków i zakładający pomnożenie rządowych mocy obliczeniowych do 2030 roku, jest praktycznie nierealny bez prywatnego współfinansowania ze strony światowych liderów technologicznych, takich jak OpenAI. Rząd położył podwaliny pod ten cel, inwestując z własnej kieszeni miliard funtów – ale biorąc pod uwagę skalę inwestycji, jest to w najlepszym razie kropla w morzu.
Stracona szansa jest realna i wymierna. We wrześniu 2025 roku, w ramach brytyjskiej strategii AI, firma Nscale ogłosiła łączną inwestycję w wysokości 2,5 miliarda dolarów w infrastrukturę brytyjskich centrów danych w ciągu trzech lat. Obecnie flagowy projekt został wstrzymany, projekt w Essex przesunięto na 2027 rok, a faktyczna ekspansja Stargate na Europę ma miejsce w Norwegii, a nie w hrabstwie Northumberland.
W związku z tym:
Lekcje dla Europy: Konkurencyjność strukturalna jako los sztucznej inteligencji
Jakie wnioski dla Europy można wyciągnąć z katastrofy Stargate UK? Po pierwsze, sama retoryka polityczna nie przyciąga gigawatowych inwestycji. Firmy takie jak OpenAI, które myślą i działają w oparciu o cykle kapitałowe trwające dekady, potrzebują niezawodnych warunków ramowych – stabilnych cen energii, jasnych regulacji i usprawnionych procesów zatwierdzania. Tam, gdzie ich brakuje, kapitał odpływa, niezależnie od wszelkich zobowiązań wobec krajowych strategii w zakresie sztucznej inteligencji.
Po drugie, konflikt praw autorskich między branżami kreatywnymi a branżą sztucznej inteligencji (AI) nie jest wyjątkowy dla Wielkiej Brytanii, lecz stanowi strukturalny problem europejski. Unijne regulacje dotyczące AI, tzw. ustawa o AI, wprowadziły obowiązek przejrzystości danych szkoleniowych, nie rozwiązując przy tym fundamentalnych kwestii licencyjnych. Niemcy, Francja i inne główne kraje kreatywne stoją przed tymi samymi sprzecznymi celami co Wielka Brytania. Ci, którzy zwlekają zbyt długo, ryzykują, że centra szkoleniowe dla globalnych modeli AI pozostaną na stałe zlokalizowane po drugiej stronie Atlantyku lub w krajach trzecich.
Po trzecie, infrastruktura energetyczna i sieciowa to niedoceniane wąskie gardło dekady sztucznej inteligencji. Debata na temat sztucznej inteligencji koncentruje się zbyt mocno na algorytmach i architekturach modeli, a zbyt mało na prostym, ale kluczowym pytaniu: skąd pochodzi energia elektryczna? Norwegia odpowiada energią wodną, USA – niewykorzystanymi obszarami pustynnymi i polityczną wolą deregulacji. Wielka Brytania i znaczna część Europy kontynentalnej zmagają się z przestarzałymi sieciami, wysokimi opłatami za sieć i ramami regulacyjnymi, które nie nadążają za tempem rozwoju branży sztucznej inteligencji.
IEA przewiduje, że centra danych będą zużywać około 80% więcej energii do 2026 roku niż w 2022 roku, a sam sektor sztucznej inteligencji (AI) będzie odpowiadał za 20 punktów procentowych ogólnego wzrostu zużycia energii elektrycznej w centrach danych. Pojedyncze planowane hiperskalowalne centrum danych w hrabstwie Northumberland mogłoby teoretycznie zużywać 1,1 gigawata – co odpowiada zużyciu energii elektrycznej miliona domów i około jednej trzeciej mocy elektrowni jądrowej Hinkley Point C. Budowa zaledwie trzech takich obiektów byłaby równoważna budowie dodatkowej elektrowni jądrowej – wyłącznie na potrzeby obsługi infrastruktury AI.
Kto wygra wyścig lokalizacji dekady AI?
Wszystko gotowe. Program Stargate w USA będzie nadal nabierał rozpędu – z planowaną całkowitą mocą 10 gigawatów i wolumenem inwestycji wynoszącym 500 miliardów dolarów, jest to najbardziej ambitny projekt przemysłowy tego typu od czasu rozwoju przemysłu motoryzacyjnego w XX wieku. Lokalizacje w Teksasie korzystają z taniej energii elektrycznej, dużej przestrzeni i klimatu politycznego sprzyjającego szybkim decyzjom infrastrukturalnym. W Europie Norwegia staje się potęgą w dziedzinie sztucznej inteligencji: mały kraj z ogromną przewagą lokalizacyjną – obfitością czystej, niedrogiej energii.
Dla Wielkiej Brytanii okno możliwości nie jest jeszcze całkowicie zamknięte. Rząd dostrzegł potrzebę podjęcia działań, a zapowiedziane dopłaty do cen energii elektrycznej w strefach rozwoju sztucznej inteligencji – obowiązujące od kwietnia 2027 r. – to krok we właściwym kierunku. Co kluczowe, kwestia praw autorskich będzie zależeć od tego, czy uda się ją rozwiązać w sposób akceptowalny dla wszystkich stron oraz czy infrastruktura sieciowa w potencjalnie atrakcyjnych regionach północy i Szkocji zostanie rozbudowana w odpowiednim czasie. Jeśli to się powiedzie, Stargate UK może powrócić do tematu w późniejszym terminie.
Jeśli to się nie powiedzie, Wielka Brytania ryzykuje, że stanie się stałym przypisem na mapie infrastruktury AI – podczas gdy chipy Nvidii szkolą się w Abilene, Narwiku i Abu Zabi, a najbardziej ambitny brytyjski strateg ds. AI, Keir Starmer, wciąż mówi o Wielkiej Brytanii, która produkuje AI, a nie tylko ją konsumuje. Różnica między wizją a rzeczywistością jest w tym przypadku łatwa do zidentyfikowania: chodzi o ceny energii i pewność prawną. Oba są uwarunkowane politycznie – i oba można politycznie zmienić. Pytanie tylko, czy wystarczająco szybko.
W związku z tym:
Twój globalny partner w zakresie marketingu i rozwoju biznesu
☑️ Naszym językiem biznesowym jest angielski lub niemiecki
☑️ NOWOŚĆ: Korespondencja w Twoim ojczystym języku!
Konrad Wolfenstein
Ja i mój zespół chętnie będziemy do Państwa dyspozycji jako osobisty doradca.
Możesz się ze mną skontaktować, wypełniając formularz kontaktowy tutaj lub po prostu dzwoniąc pod numer +49 7348 4088 965. Mój adres e-mail to : [email protected]
Nie mogę się doczekać naszego wspólnego projektu.
☑️ Wsparcie dla MŚP w zakresie strategii, doradztwa, planowania i wdrażania
☑️ Tworzenie lub reorganizacja strategii cyfrowej i digitalizacji
☑️ Rozszerzenie i optymalizacja procesów sprzedaży międzynarodowej
☑️ Globalne i cyfrowe platformy handlowe B2B
☑️ Rozwój biznesu pionierskiego / Marketing / PR / Targi
🎯🎯🎯 Centrum branżowe B2B oparte na danych jako rozwiązanie quasi-wewnętrzne
Rozwiązanie quasi-in-house: Jak Xpert.Digital zamyka luki operacyjne w marketingu i sprzedaży B2B – Inteligentny biznes oparty na treściach – Zdjęcie: Xpert.Digital
Xpert.Digital to branżowy hub B2B oparty na danych, kierowany przez Konrad Wolfenstein . Firma działa jako zewnętrzne, quasi-wewnętrzne rozwiązanie dla partnerów przemysłowych, eliminując luki operacyjne w obszarze marketingu, treści i sprzedaży – bez konieczności angażowania dodatkowych zasobów po stronie klienta.
Więcej informacji tutaj:
