Statek solarny lub łódź solarna ☀️ Możliwość wykorzystania przezroczystych modułów ze szkła solarnego ☑️

W 1989 roku trimaran Basilisk 1 odbył trasę w obie strony: Bazylea – Koblencja – Trewir – Saarbrücken – Strasburg – Bazylea. W 1990 roku udało mu się nawet dotrzeć z Bazylei niemal na Ibizę (2000 km). 50 km przed metą skipper Matthias Wegmann musiał opuścić statek z powodu serii niefortunnych zdarzeń i został uratowany przez frachtowiec. Dane techniczne: długość 5 m, szerokość 4,5 m, wyporność 0,3 t, 4 pasażerów, 2 koje, ogniwa fotowoltaiczne 500 Wp/10 km/h, silnik 2 kW/13 km/h, akumulator (kwasowo-ołowiowy) 2 kWh/60 kg. Ta łódź, z rozkładanymi kołami, mogła poruszać się po drogach jako pojazd zasilany energią słoneczną z prędkością 30 km/h, ale nigdy nie otrzymała homologacji drogowej.

Ulepszona wersja Basiliska 1: Ponieważ łodzie solarne nigdy nie dorównają osiągom żaglówek na morzu, a żaglówki są praktycznie bezużyteczne na rzekach/kanałach, ta łódź została zaprojektowana wyłącznie do żeglugi śródlądowej. Pływa po rzekach i kanałach Francji i obecnie jest zacumowana w Dijon. Dane techniczne: Długość 6 m, szerokość 4,5 m, wyporność 0,5 t, panele słoneczne 800 Wp/10 km/h, silnik 24 V 2 kW/12 km/h, akumulator początkowo (kwasowo-ołowiowy) 4 kWh/120 kg, następnie (LiFeYPo4) 5 kWh/50 kg, 4 pasażerów, 4 koje. Cechy szczególne: koła przyczepy zamontowane są w podporach, a na dziobie znajduje się demontowany hak holowniczy, który po złożeniu umożliwia holowanie łodzi dowolnym samochodem bez dodatkowej przyczepy.

Pierwsza i do 2017 roku jedyna łódź zasilana energią słoneczną, która pokonała trasę Bazylea-Amsterdam-Bazylea (obecna prędkość do 12 km/h) w okresie od 7 do 31 lipca 2010 roku, pokonując dystans około 70 km dziennie. Zaprojektowana jako trimaran z falistym kadłubem głównym, osiągała prędkość 16 km/h z silnikiem o mocy 6 kW. Dane techniczne: długość 12 m, szerokość 4,5 m, wyporność bez ładunku 2 tony, z 12 pasażerami 3 tony, panele słoneczne 1,8 kWp/12 km/h, silnik 6 kW/16 km/h, akumulator kwasowo-ołowiowy 20 kWh, 600 kg, 6 koi, toaleta, kambuz.

Aditya to prom zasilany energią słoneczną, kursujący między Vaikkom a Thavanakkadavu w indyjskim stanie Kerala. Statek został zainaugurowany 12 stycznia 2017 roku przez premiera Kerali, Sri Pinarayi Vijayana, oraz ministra ds. elektryczności i energii odnawialnej w rządzie centralnym, Sri Piyusha Goyala.

To pierwszy w Indiach prom zasilany energią słoneczną i największa łódź zasilana energią słoneczną w tym kraju. Statek został zaprojektowany i zbudowany przez NavAlt Solar and Electric Boats w Kochi w Indiach. NavAlt jest spółką joint venture Navgathi Marine Design and Constructions, Alternative Energies (Francja) i EVE Systems (Francja).

W sierpniu 2020 roku MarineLink poinformował, że stan Kerala do końca roku zastąpi trzy promy z silnikiem Diesla, które kursują na tej samej trasie, promami zasilanymi energią słoneczną. Podkreślono, że Aditya kosztuje około 79 dolarów miesięcznie, w porównaniu z 2867 dolarami za promy z silnikiem Diesla. W ciągu trzech lat Aditya pozwoliła zaoszczędzić ponad 100 000 litrów oleju napędowego. Departament Transportu Wodnego rządu Kerali również podjął decyzję o wymianie wszystkich 48 promów z silnikiem Diesla na promy zasilane energią słoneczną.

W 2000 roku firma Alster Touristik w Hamburgu nadała statkowi napędzanemu energią słoneczną nazwę „Alstersonne”. Mierząc 26,53 metra długości, był to wówczas największy statek zasilany energią słoneczną na świecie. Jest to katamaran z dwoma silnikami o mocy 8 kW[7]. Statek może pomieścić 100 pasażerów i początkowo był wyposażony w dach ze szkła akrylowego ze zintegrowanymi modułami fotowoltaicznymi. W 2006 roku dach ze szkła akrylowego został zastąpiony prawdziwym szkłem, a kąt nachylenia szklanych modułów został zmodyfikowany.

Tûranor PlanetSolar to katamaran ochrzczony 31 marca 2010 roku, napędzany wyłącznie energią słoneczną. W tamtym czasie był to największy statek napędzany energią słoneczną, mierzący 31 metrów długości i ważący 84 tony. Napędzany silnikami o mocy 240 kW, statek wyruszył w rejs dookoła świata. Wypłynął z Monako 27 września 2010 roku, przepłynął przez Kanał Panamski i dotarł do Wysp Galapagos pod koniec stycznia 2011 roku. Po prawie 485 dniach, statek zasilany energią słoneczną powrócił do Monako 4 maja 2012 roku, kończąc w ten sposób rejs dookoła świata.

Historia statku sięga 2004 roku. Wtedy to szwajcarski ratownik medyczny Raphaël Domjan postanowił jako pierwszy człowiek opłynąć kulę ziemską łodzią zasilaną energią słoneczną. Wraz ze swoim partnerem, francuskim politykiem i nawigatorem Gérardem d'Aboville, opracował wstępne koncepcje tego projektu. D'Aboville był już pierwszym człowiekiem, który samotnie przepłynął Atlantyk, a następnie Ocean Spokojny w latach 80. i 90. XX wieku. Początkowo planowali budowę małej łodzi dla dwóch osób. Następnie Immo Ströher, przedsiębiorca z Darmstadt i spadkobierca Wella, dowiedział się o projekcie z doniesień prasowych. Przekonał Domjana i d'Aboville'a do zbudowania większej łodzi. Opracował również profesjonalną strategię komunikacji i plan przyszłego użytkowania jednostki.

Projekt, którego całkowity koszt szacowano na około 15 milionów euro, został w dużej mierze sfinansowany przez Immo Ströhera i jego szwajcarską spółkę holdingową Rivendell, która inwestuje głównie w energię odnawialną, recykling i technologie ochrony środowiska. Ströher był jednym z pierwszych przedsiębiorców w Niemczech, którzy promowali energię słoneczną. Jego wsparcie umożliwiło powstanie takich firm jak Solon, Q-Cells, Younicos i Grundgrün.

Futurystyczny projekt z jednym głównym kadłubem i dwoma kadłubami pomocniczymi jest dziełem nowozelandzkiego projektanta Craiga Loomesa z nowozelandzkiej firmy LomOcean Design.

Statek z silnikiem elektrycznym Europa pływa jako statek wycieczkowy po jeziorze Maschsee w Hanowerze.

„Spree-Shuttle” (dawniej „Gaienhofen”) pokonał trasę 5000 km między czerwcem 2000 a październikiem 2003 roku. Latem 2003 roku statek zasilany energią słoneczną wymagał tylko dwóch doładowań z sieci energetycznej. Łącznie przewieziono ponad 4000 pasażerów.

MobiCat to katamaran pasażerski z napędem elektrycznym. Jego napęd pochodzi z energii słonecznej. Statek został zwodowany w lipcu 2001 roku i od tamtej pory pływa po jeziorze Biel.

Orca ten Broke to niekonwencjonalny statek śródlądowy, pełniący funkcję statku seminaryjnego i działający bez użycia paliw kopalnych.

Ten neutralny pod względem emisji CO2 statek śródlądowy, certyfikowany na 199 pasażerów, został zbudowany przez stocznię Ostseestaal w Stralsundzie. Tam również powstały berlińskie promy zasilane energią słoneczną, „Fährbär”. Statek jest podzielony na trzy pokłady, a kadłub i nadbudówka wykonane są ze stali. Najniższy pokład mieści wyposażenie techniczne, w tym maszynownię, cztery akumulatornie i zbiorniki paliwa. Na 2,4-metrowym pokładzie pośrednim znajduje się sala seminaryjna, która rozciąga się na całą szerokość statku i może być podzielona na trzy oddzielne pomieszczenia za pomocą ścianek działowych. Powyżej znajduje się pokład słoneczny z panelami słonecznymi.

Orca ten Broke ma 35,55 m długości i 8,25 m szerokości i jest napędzana silnikiem elektrycznym o mocy 110 kW, który jest zasilany przez akumulator o pojemności 200 kWh.

Akumulator jest ładowany przez moduły fotowoltaiczne o mocy 32 kWp na dachu oraz generator. W sprzyjających warunkach pogodowych system fotowoltaiczny może pokryć całe zapotrzebowanie na energię. System akumulatorów ma pojemność 250 kilowatogodzin. Generator napędzany jest silnikiem Deutz BF6M1013M, który jest dopuszczony do paliw parafinowych, takich jak uwodornione oleje roślinne, oleje roślinne z recyklingu i tłuszcze odpadowe, a także paliw ciekłych z gazu ziemnego (GtL) i biomasy (BtL). W przyszłości stosowane będą tzw. e-paliwa (PtL), czyli paliwa neutralne pod względem emisji CO2, wytwarzane z nadwyżek energii elektrycznej. Silnik pracuje na zasadzie skojarzonego wytwarzania ciepła i energii (CHP) i dostarcza energię elektryczną oraz ciepło do podgrzewania wody użytkowej i ogrzewania. W tym celu zainstalowano zbiornik buforowy o pojemności 1500 litrów. Ogrzewanie podłogowe, dobra izolacja i okna z potrójnymi szybami zapewniają niskie zapotrzebowanie na ciepło.

Celem koncepcji energetycznej jest przeniesienie efektywnych technologii, z powodzeniem wdrożonych już w budynkach niskoenergetycznych, na statek seminaryjny. Koncepcja energetyczna została opracowana przez właściciela, Felixa Eisenhardta, i wdrożona we współpracy z Ingo Schillingerem ze stoczni.

Jeśli cumowanie lub kotwiczenie nie jest możliwe, statek można „zaparkować” za pomocą wciąganych pali kotwicznych. Statek został dostarczony w listopadzie 2017 roku i przewieziony do miejsca eksploatacji w Berlinie.

Od czerwca 2004 roku, największy wówczas na świecie katamaran solarny ze stali nierdzewnej, żegluje po rzece Neckar w Heidelbergu. Z dumą nazywany „Statkiem Słonecznym”, ten statek wycieczkowy i czarterowy waży 51 ton i ma 24,95 metra długości. Oferuje 80 zadaszonych miejsc siedzących i 30 dodatkowych miejsc na pokładzie otwartym. Przy prędkości przelotowej około 14 km/h, jego zasięg na w pełni naładowanym akumulatorze wynosi imponujące 110 km. Napędzają go dwa trójfazowe silniki elektryczne o mocy 25 kW. Tylko środkowa część dachu pokryta jest panelami słonecznymi, co zapewnia niezakłóconą widoczność wzdłuż boków i w połowie wysokości.

Od kwietnia 2006 roku po rzece Wezera w Hameln pływają dwie łodzie zasilane energią słoneczną, które z powodzeniem przyciągają turystów. Ten projekt turystyczny będzie kontynuowany w 2008 roku, z nowymi i zaawansowanymi technologicznie modelami łodzi.

Na początku grudnia 2006 roku Sun21, katamaran zasilany energią słoneczną, zbudowany w Szwajcarii, wypłynął z Sewilli w pierwszą transatlantycką podróż łodzią zasilaną energią słoneczną. Po postoju na Wyspach Kanaryjskich, łódź wraz z pięcioosobową załogą dotarła do portu Le Marin na Martynice na Karaibach 2 lutego 2007 roku i dotarła do Nowego Jorku 8 maja. Projekt został zainicjowany przez Martina Vosselera.

Sun21 był prototypem łodzi zasilanej energią słoneczną, pływającej po berlińskich drogach wodnych. 12 sierpnia 2009 roku Solon został ochrzczony przez burmistrza Klausa Wowereita. Jednostka typu Suncat 58 jest wyposażona w generator słoneczny Solon o mocy 5,6 kWp. Silniki katamaranu mają łączną moc elektryczną 2 x 8 kW. Akumulatory wystarczają na 10 godzin pracy bez dostępu do światła słonecznego. Suncat 58 może pomieścić do 60 osób. Oprócz Solona, ​​ten sam producent oferuje również mniejsze łodzie solarne dla maksymalnie 12 osób, a nawet luksusowy jacht solarny.

Łodzie elektryczne lub słoneczne wyposażone w hybrydową technologię fotowoltaiczno-wodorową wykorzystują połączenie fotowoltaiki i ogniw paliwowych, przy czym te ostatnie zasilane są wodorem, który jest odwracalnie wytwarzany za pomocą ogniw słonecznych. Pierwszy na świecie prototyp, „Solgenia”, jest opracowywany jako statek badawczy na Uniwersytecie w Konstancji i jest w praktycznej eksploatacji na Jeziorze Bodeńskim od początku 2007 roku.

Zwodowany w kwietniu 2017 roku, Energy Observer to pierwszy na świecie statek produkujący i zasilany własnym wodorem. Statek, opracowany we współpracy z inżynierami z CEA-LITEN, został zaprojektowany do testowania i demonstrowania efektywności kompletnego łańcucha produkcyjnego opartego na połączeniu różnych odnawialnych źródeł energii. Po wodowaniu wiosną 2017 roku, statek wyruszył w sześcioletnią podróż dookoła świata, aby zoptymalizować swoje technologie i poprowadzić ekspedycję mającą na celu opracowanie zrównoważonych rozwiązań dla transformacji energetycznej. Francuskie Ministerstwo ds. Ekologicznej i Inkluzywnej Transformacji mianowało statek pierwszym francuskim ambasadorem Celów Zrównoważonego Rozwoju.

Energy Observer, pierwszy statek napędzany wodorem, który opłynie Ziemię,
to projekt skoncentrowany wokół jednostki eksperymentalnej i jej ekspedycji, którego głównym celem jest znalezienie konkretnych, innowacyjnych i skutecznych rozwiązań dla transformacji energetycznej. Dzięki zastosowanym technologiom będzie to pierwszy na świecie statek zdolny do produkcji zdekarbonizowanego wodoru na pokładzie, wykorzystując miks energetyczny. Często nazywany jest „Solar Impulse of the Seas”, ponieważ opracowane technologie nawiązują do projektu solarnego Bertranda Piccarda i André Borschberga, lub „Modern Day Calypso”, ponieważ statek będzie służył jako platforma produkcyjna dla treści medialnych na temat ekologii, zrównoważonego rozwoju i transformacji energetycznej.

Misja naukowa
Energy Observer to pływające laboratorium zaprojektowane w celu przetestowania innowacyjnej architektury energetycznej w ekstremalnych warunkach, aby udowodnić jej wykonalność na lądzie. System energetyczny obejmuje trzy odnawialne źródła energii (energię słoneczną, wiatrową i wodną) oraz dwa rodzaje magazynowania (akumulatory litowo-jonowe do użytku krótkoterminowego i wodór do użytku długoterminowego). Statek może wytwarzać wodór bezpośrednio na pokładzie poprzez elektrolizę wody morskiej. Celem jest przetestowanie i optymalizacja tych komponentów technologicznych, aby harmonijnie ze sobą współpracowały i osiągnęły pełną autonomię energetyczną. Każdego roku statek będzie wracał do stoczni w celu przeprowadzenia nawigacji i analizy rozwoju technologii pokładowych.

Zastosowane technologie
: Zaprojektowany we współpracy z zespołem architektów okrętowych i CEA-LITEN w Grenoble, statek eksperymentalny jest pierwszym statkiem zdolnym do autonomicznej produkcji wodoru na pokładzie, wykorzystując odnawialne źródła energii i bez emisji gazów cieplarnianych. Statek będzie wytwarzał i magazynował wodór, wykorzystując mieszankę energetyczną wody morskiej: trzy rodzaje paneli słonecznych o powierzchni 130 metrów kwadratowych (moc szczytowa 21 kW), dwie turbiny wiatrowe o pionowej osi obrotu (2 x 1 kW), jeden latawiec trakcyjny i dwa odwracalne silniki elektryczne (2 x 41 kW) do produkcji wodoru, jeden akumulator litowy (106 kWh), jedna instalacja odsalania, jeden elektrolizer, jedna sprężarka, jedno ogniwo paliwowe (22 kW) i 62 kg wodoru. Cały system wodorowy waży 2100 kg. Nowy, lżejszy akumulator został wprowadzony w 2019 roku.

Statek SolarWave został zwodowany 17 grudnia 2009 roku, ochrzczony 27 stycznia 2010 roku, a 7 kwietnia 2010 roku wyruszył w swój pierwszy, niezależny energetycznie rejs dookoła świata. Katamaran solarny ma 14 metrów długości i 7,5 metra szerokości, a waży 12 ton. Jego dach pokryty jest panelami słonecznymi o powierzchni 57 metrów kwadratowych, a jednostka jest napędzana dwoma silnikami elektrycznymi o mocy 10 kW. Unikalną cechą SolarWave jest to, że oprócz napędu, wszystkie systemy nawigacyjne, operacyjne i domowe, a także elektryczne pojazdy pomocnicze (ponton i rower elektryczny) są zasilane energią słoneczną. Celem projektu jest zademonstrowanie wykonalności globalnej mobilności słonecznej na przyjaznej rodzinom, nadającej się do żeglugi łodzi sportowej i zainspirowanie innych do pójścia w jego ślady. W 2010 roku statek przemierzył Europę po Renie, Menie i Dunaju oraz przepłynął Morze Czarne.

Solaaris to katamaran wykonany z aluminium, który wszedł do służby 2 kwietnia 2012 r. w stoczni Ostseestaal w Stralsundzie i zastąpił wycofany z eksploatacji tramwaj wodny „Landois” na jeziorze Aasee w Münster.

Statek, zaprojektowany dla 68 pasażerów, ma wyporność około 14 ton i zanurzenie 0,5 m, długość 15,64 m, szerokość 4,6 m i jest napędzany dwoma silnikami elektrycznymi o mocy 15 kW, zasilanymi przez dwa litowo-jonowe akumulatory o pojemności 55 kWh.

28 modułów słonecznych o mocy 185 Wp każdy na płaskim dachu ma za zadanie wspierać akumulatory podczas około ośmiu codziennych podróży, które prowadzą z tarasów nad jeziorem Aasee / Złotego Mostu przez przystań Freilichtmuseum Mühlenhof do Allwetterzoo / Naturkundemuseum i z powrotem.

Statek solarno-wodorowy Energy Observer dołącza do serii dużych projektów badawczo-rozwojowych poświęconych technologii, społeczeństwu i środowisku, niosąc przesłanie na rzecz odnawialnych źródeł energii. W serii tej znajdują się również: szkuner polarny Tara, który od 2007 roku przemierza oceany świata w celach naukowych i ochrony środowiska; Solar Impulse, pierwszy samolot zasilany energią słoneczną; oraz Planet Solar, pierwszy pojazd solarno-elektryczny, który opłynął kulę ziemską w 2010 roku. W październiku 2016 roku fundacja Race for Water Odyssey ogłosiła, że ​​wyposaży katamaran Planet Solar, zasilany wyłącznie energią słoneczną, w technologię wodorową, aby umożliwić opłynięcie kuli ziemskiej, z podobnymi ambicjami jak projekt Energy Observer.

Planowane, ale jeszcze niezrealizowane statki z produkcją wodoru na pokładzie z wykorzystaniem energii odnawialnej to m.in. prom „Orcelle”. Prom ten ma być „zielonym okrętem flagowym” Wallenius Wilhelmsen Logistics, norwesko-szwedzkiej firmy żeglugowej. Wykorzystuje energię słoneczną i fal morskich do produkcji wodoru na pokładzie. Innym statkiem napędzanym wodorem, który jeszcze nie został zbudowany, jest oceaniczny jacht „Eco-Trimaran”, który również wykorzystuje energię słoneczną i fal morskich. Energia wiatru jest wykorzystywana nie przez żagle, lecz przez turbinę wiatrową. To źródło energii może również przyczyniać się do produkcji wodoru na pokładzie, nawet gdy statek jest zadokowany.

Wszystko z jednego źródła: rozwiązania modułów fotowoltaicznych dopasowane do Twojego systemu fotowoltaicznego! Refinansuj lub zrekompensuj swoją przyszłość własną produkcją energii elektrycznej.

Rady i rozwiązania znajdziesz tutaj 👈🏻

Konsultacje i planowanie, w tym niezobowiązująca wycena. Łączymy Cię z silnymi partnerami w dziedzinie fotowoltaiki.

Rady i rozwiązania znajdziesz tutaj 👈🏻

Jesteśmy obecni regionalnie w całym niemieckojęzycznym świecie. Mamy sprawdzonych partnerów, którzy doradzą i zrealizują Państwa życzenia.

Skontaktuj się z nami 👈🏻