Szok cenowy benzyny: Diesel ponad 2 euro – dlaczego oburzenie na rzekome oszustwo na stacji benzynowej to wielki błąd
Xpert przed premierą
Available in 27 languages 📢
Preferuj Xpert.Digital w GoogleⓘOpublikowano: 10 marca 2026 r. / Zaktualizowano: 5 kwietnia 2026 r. – Autor: Konrad Wolfenstein
Szok cenowy benzyny: Diesel ponad 2 euro – Dlaczego oburzenie na rzekome oszustwo na stacji benzynowej jest wielkim błędem – Zdjęcie: Xpert.Digital
Iluzja cen paliw: dlaczego państwo jest w rzeczywistości największym beneficjentem na stacjach benzynowych
Zapomnij o kłamstwie zakupowym: tak naprawdę obliczana jest cena na stacji benzynowej
Ekonomia oburzenia: Dlaczego obecne wysokie ceny paliw nie są oznaką niedoskonałości rynku
Kiedy ceny oleju napędowego przekraczają granicę dwóch euro za litr, a ceny na stacjach benzynowych rosną do zawrotnych wysokości, opinia publiczna szybko identyfikuje winowajcę: chciwe koncerny naftowe oszukują kierowców. Politycy głośno domagają się wprowadzenia limitów cenowych, stowarzyszenia wzywają do interwencji rządu, a w mediach społecznościowych wybucha oburzenie. Jednak to moralne oburzenie całkowicie mija się z rzeczywistością ekonomiczną. Każdy, kto rozumie mechanizmy kształtowania cen, szybko uświadamia sobie, że obecne rekordowe ceny nie są porażką rynku, lecz raczej bezbłędnym funkcjonowaniem globalnego systemu informacyjnego, który reaguje na kryzysy geopolityczne i dotkliwe niedobory. Co gorsza, rząd – zdecydowanie największy beneficjent wysokich cen – lubi przedstawiać się jako zbawca konsumentów. Trzeźwe spojrzenie na fakty ekonomiczne pokazuje, dlaczego historyczne ceny zakupu nie mają związku z cenami na stacjach, dlaczego aktywizm polityczny, taki jak rabaty na paliwo, nieuchronnie kończy się porażką i dlaczego pilnie potrzebujemy większej wiedzy ekonomicznej w debacie na temat cen paliw.
Ceny paliw i ekonomia oburzenia
- Dlaczego złość na dystrybutorze benzyny jest ekonomicznie bezcelowa, a aktywizm polityczny tylko pogarsza sytuację
Kiedy cena oleju napędowego na niemieckich stacjach benzynowych przekracza dwa euro, a benzyna rośnie powyżej dwóch euro, reakcja społeczna jest równie przewidywalna, jak śmierć i podatki. Politycy wszelkiej maści prześcigają się w mocnych słowach, organizacje społeczne domagają się interwencji rządu, a w mediach społecznościowych wybucha oburzenie społeczne. Jednak to moralne oburzenie cenami paliw pomija fundamentalną zasadę ekonomiczną, którą można znaleźć w każdym podręczniku ekonomii: ceny nie są rachunkiem za przeszłe koszty, lecz barometrem przyszłych oczekiwań. Kto tego nie rozumie, nie jest w stanie właściwie ocenić obecnej sytuacji ani sformułować sensownych środków zaradczych.
Co tak naprawdę stoi za skokami cen na stacjach benzynowych?
Na początku marca 2026 roku wojna z Iranem pogrążyła rynki ropy naftowej w stanie przypominającym kryzys energetyczny z 2022 roku. Cena ropy Brent, europejskiego benchmarku, wzrosła o około 50 procent w ciągu tygodnia, tymczasowo przekraczając granicę 111 dolarów za baryłkę, najwyższy poziom od czterech lat. Przyczyna była równie oczywista, co złowieszcza: Cieśnina Ormuz, przez którą transportowana jest około jedna piąta światowych dostaw ropy, została skutecznie zamknięta lub co najmniej poważnie zakłócona. Iran groził całkowitą blokadą, dodatkowo podsycając obawy o podaż na rynkach międzynarodowych. Bank inwestycyjny Bernstein podniósł swoją roczną prognozę dla ropy Brent z 65 do 80 dolarów, Morgan Stanley zrewidował swoją kwartalną prognozę z 62,50 do 80 dolarów, a w skrajnym przypadku przedłużającego się konfliktu analitycy rozważali nawet możliwość cen na poziomie 120–150 dolarów za baryłkę.
Na niemieckich stacjach benzynowych ten rozwój nastąpił z zawrotną prędkością. 6 marca 2026 roku średnia cena litra oleju napędowego w całych Niemczech po raz pierwszy przekroczyła dwa euro, osiągając dokładnie 2,109 euro. Tego samego dnia cena benzyny Super E10 osiągnęła 2,014 euro za litr. Do 9 marca ceny wzrosły do 2,07 euro za benzynę i znacznie ponad 2,20 euro za olej napędowy. Historycznie niezwykłym zjawiskiem było to, że olej napędowy po raz pierwszy stał się zauważalnie droższy niż benzyna, mimo że tradycyjnie korzysta on z niższej stawki podatku energetycznego.
Logika wartości zastępczej, czyli dlaczego cena jutrzejsza determinuje cenę dzisiejszą
Główny argument podsycający publiczne oburzenie można streścić następująco: koncerny naftowe kupowały ropę naftową po znacznie niższych cenach, a część paliwa jest już przechowywana w zbiornikach pod stacjami benzynowymi, dlatego nieuzasadnione jest natychmiastowe przerzucanie rosnących cen na rynku światowym na konsumentów. Herbert Rabl, rzecznik stowarzyszenia branży stacji benzynowych, wyraził to wprost, nazywając obecne ceny oszustwem, ponieważ ropa naftowa była kupowana i rafinowana po znacznie niższej cenie.
Ten argument brzmi intuicyjnie wiarygodnie, ale ujawnia fundamentalne niezrozumienie mechanizmów cenowych w gospodarce rynkowej. Żadna firma, która chce przetrwać w dłuższej perspektywie, nie może opierać cen sprzedaży na historycznych cenach zakupu, jeśli koszty odtworzenia kolejnej dostawy są znacznie wyższe. Stowarzyszenie Paliw i Energii (en2x) jasno to wyjaśniło: ceny paliw na stacjach benzynowych są obliczane na podstawie bieżących dziennych cen zakupu, po tzw. wartości odtworzeniowej. Pozwala to na zakup paliw, które znacznie podrożały, zapewniając tym samym dostawy.
W administracji biznesowej wartość odtworzeniowa odnosi się do kwoty wymaganej do nabycia nowego produktu tego samego rodzaju i jakości na obecnym rynku. Oblicza się ją, mnożąc pierwotną cenę zakupu przez iloraz aktualnego indeksu cen do indeksu cen w momencie nabycia. Zasada ta nie jest sztuczką przemysłu naftowego, lecz fundamentalną zasadą rachunkowości biznesowej stosowaną przez każdą firmę, która chce zachować swoje aktywa. Trendy inflacyjne lub gwałtowne wzrosty cen zazwyczaj oznaczają, że kwoty zgromadzone dzięki amortyzacji są niewystarczające na nowy zakup, dlatego amortyzacja oparta na wyższej wartości odtworzeniowej ma na celu zapobieganie potencjalnej utracie aktywów.
W odniesieniu do rynku paliw oznacza to: jeśli stacja benzynowa sprzedaje swoje obecne zapasy po starej cenie zakupu, po prostu nie stać jej na kolejną dostawę, ponieważ zostanie ona skalkulowana według nowej, wyższej ceny rynkowej. Ceny na stacjach benzynowych nie są oparte na cenach ropy naftowej, lecz na kosztach zakupu, tj. światowych cenach rynkowych benzyny i oleju napędowego, które są przedmiotem obrotu na oddzielnych giełdach. Formuły cenowe stosowane przez stacje benzynowe do zakupu paliwa od dostawców obejmują, jako składnik zmienny, międzynarodowe notowania cen na rynku spot w Rotterdamie. Jeśli notowania te wzrosną o 30 lub 50 procent w ciągu kilku dni, ceny sprzedaży na stacjach benzynowych nieuchronnie pójdą w ich ślady; jakiekolwiek inne rozwiązanie byłoby ekonomicznie nieodpowiedzialne.
Ceny jako system informacyjny, czyli co Friedrich August von Hayek wiedział już w 1945 r
Oburzenie z powodu rosnących cen jest zrozumiałe z ludzkiej perspektywy, ale ekonomicznie nieuświadomione. Austriacko-brytyjski ekonomista i laureat Nagrody Nobla Friedrich August von Hayek sformułował jedną z najgłębszych refleksji ekonomicznych w swoim przełomowym eseju z 1945 roku: ceny to nie tylko liczby, ale skondensowana informacja o niedoborze i popycie. Zawierają wiedzę o tym, co jest rzadkie, na co jest popyt i jaki jest koszt realokacji zasobów. Nikt nie potrzebuje pełnej wiedzy o wszystkich rynkach; wystarczy reagować na sygnały cenowe, aby działania uczestników rynku koordynowały się niemal automatycznie.
W gospodarce rynkowej mechanizm cenowy spełnia cztery podstawowe funkcje. Funkcja alokacji określa, które produkty są produkowane i w jakich ilościach. Funkcja koordynacji zapewnia efektywne wykorzystanie zasobów. Funkcja informacji dostarcza wszystkim uczestnikom rynku danych na temat względnej rzadkości i wartości produktów. Funkcja bodźców z kolei dostarcza producentom i konsumentom impulsów do określonych zachowań: wysoka cena motywuje producentów do większej produkcji, a konsumentów do mniejszej konsumpcji.
Wzrost ceny benzyny powyżej dwóch euro nie oznacza niewydolności rynku, jak twierdził premier Saksonii Michael Kretschmer, lecz wręcz przeciwnie: mamy do czynienia z funkcjonującym rynkiem. Wysoka cena sygnalizuje, że ropa naftowa staje się coraz rzadsza, szlaki transportowe są zakłócone i istnieje ryzyko związane z dostawami. Sygnał ten pełni istotną funkcję: ogranicza popyt, tworzy zachęty do oszczędzania paliwa, zwiększa atrakcyjność alternatywnych źródeł energii i systemów napędowych oraz przyciąga na rynek dodatkowe moce produkcyjne po stronie podaży. Wysokie ceny sygnalizują, że dany towar jest rzadki, a sygnał ten bezpośrednio wpływa na motywację uczestników rynku: producenci zwiększają produkcję, a konsumenci zmniejszają popyt.
Anatomia cen paliw, czyli dlaczego państwo jest największym beneficjentem
Zanim politycy i komentatorzy oskarżą koncerny naftowe o chciwość, warto trzeźwo spojrzeć na rzeczywisty skład cen paliw. W przypadku benzyny premium (E10) podatki i opłaty stanowiły około 61,1% ceny konsumpcyjnej w 2025 roku. Przy średniej cenie 1,74 euro za litr, oznacza to, że około 1,06 euro trafiło bezpośrednio do budżetu. W przypadku oleju napędowego udział podatków i opłat wyniósł nieco ponad 50%, a sam podatek energetyczny stanowił 28,5%, a podatek od wartości dodanej około 16% ceny brutto.
Dodatkowo istnieje opłata za emisję CO2, która od 2026 roku jest naliczana w ramach przedziału od 55 do 65 euro za tonę CO2 poprzez aukcję certyfikatów handlu emisjami. Federalne Ministerstwo Środowiska prognozuje wzrost nawet o około trzy centy za litr benzyny i oleju napędowego w porównaniu z rokiem poprzednim. W wartościach bezwzględnych podatek od emisji CO2 w 2026 roku wyniesie do 18,5 centa za litr benzyny i do 20,7 centa za litr oleju napędowego, w każdym przypadku z uwzględnieniem podatku od wartości dodanej (VAT). Sama opłata wzrosła prawie trzykrotnie od czasu jej wprowadzenia w 2021 roku, kiedy wynosiła 7 centów za litr benzyny.
Najmniejsza część ceny paliwa przeznaczana jest na koszty zakupu i marże zysku firm, czyli na transport, marże operatorów stacji benzynowych, inwestycje i dystrybucję. Dlatego gorzką ironią jest to, że ci, którzy pobierają największą część ceny paliwa – a mianowicie państwo i jego instytucje – przedstawiają się jako obrońcy konsumentów przed rzekomą chciwością korporacji. „WirtschaftsWoche” ujął to zwięźle: to wyjątkowo osobliwy pomysł, aby najpierw sztucznie zawyżać ceny paliw, a następnie sztucznie je obniżać, gdy cena wzrośnie.
W związku z tym:
Nasze doświadczenie w zakresie rozwoju biznesu, sprzedaży i marketingu w UE i Niemczech
Nasze doświadczenie w zakresie rozwoju biznesu, sprzedaży i marketingu w UE i Niemczech – Zdjęcie: Xpert.Digital
Obszary zainteresowań branży: B2B, digitalizacja (od AI do XR), inżynieria mechaniczna, logistyka, odnawialne źródła energii i przemysł
Więcej informacji tutaj:
Centrum tematyczne oferujące spostrzeżenia i wiedzę specjalistyczną:
- Platforma wiedzy obejmująca gospodarki globalne i regionalne, innowacje i trendy branżowe
- Zbiór analiz, spostrzeżeń i informacji ogólnych na temat obszarów, na których się koncentrujemy
- Miejsce, w którym można zdobyć wiedzę i informacje na temat bieżących wydarzeń w biznesie i technologii
- Centrum dla firm poszukujących informacji na temat rynków, cyfryzacji i innowacji branżowych
Zwycięstwo z datą ważności: Dlaczego triumf polityczny staje się pułapką ekonomiczną.
Kiedy politycy prowadzą kampanię przy dystrybutorze benzyny
Reakcje polityczne na obecny kryzys cenowy podążają schematem dobrze znanym z poprzednich epizodów. Federalny minister finansów Lars Klingbeil zażądał zapobiegania spekulacjom i zapowiedział wszczęcie postępowania antymonopolowego przez ministra gospodarki. Przewodniczący Konferencji Premierów, Alexander Schweitzer, oświadczył, że istnieją środki prawne umożliwiające zwalczanie spekulacji. Premier Saksonii, Michael Kretschmer, oświadczył, że firmy zawyżały ceny i mówił o załamaniu rynku, ponieważ paliwo było tańsze w sąsiedniej Polsce.
Jeszcze przed obecną podwyżką cen Sahra Wagenknecht apelowała o zniesienie ceny CO2 i zniesienie embarga na ropę naftową wobec Rosji. Liderka Lewicy, Ines Schwerdtner, domagała się wprowadzenia pułapu cen paliw i podatku od zysków spółek naftowych, argumentując, że zyski firm z kryzysu powinny zostać przeznaczone na pomoc dla ludności. Sekretarz generalny SPD, Tim Klüssendorf, opowiadał się za surowszymi regulacjami, twierdząc, że zmiany na rynku nie przynoszą rezultatów, jakie powinna przynosić gospodarka rynkowa.
Kiedy politycy mówią ogólnie o zawyżaniu cen, to albo populizm, oportunizm, tanie pozyskiwanie głosów, albo po prostu brak zrozumienia ekonomii – w wielu przypadkach mieszanka wszystkich trzech. Simon Wolf, ekspert ds. polityki klimatycznej w Germanwatch, jednoznacznie zaklasyfikował żądanie wprowadzenia pułapu cen paliw jako czysty populizm. Żądanie wykorzystania pieniędzy podatników na wprowadzenie pułapu cen paliw ignoruje fundamentalny fakt, że pieniędzy dotowanych na stacjach benzynowych brakuje gdzie indziej – czy to na edukację, infrastrukturę, czy zabezpieczenia społeczne.
Wzmianka Kretschmera o niższych cenach w Polsce jest szczególnie wymowna. Różnice cenowe między krajami europejskimi wynikają w znacznej mierze z odmiennych stawek podatkowych i poziomów opłat, a nie z odmiennych marż zysku firm naftowych, które i tak działają na arenie międzynarodowej. Kiedy polityk mówi o porażce rynku z powodu niższych cen w sąsiednim kraju o niższych podatkach, świadomie lub nieświadomie odwraca uwagę od faktu, że to obciążenia podatkowe rządu stanowią zasadniczą różnicę.
W związku z tym:
Przestroga przed rabatami na paliwo, czyli kiedy państwo ingeruje w mechanizm cenowy
Aby zrozumieć, dlaczego rządowa interwencja w ceny paliw regularnie zawodzi, wystarczy cofnąć się o trzy lata. Latem 2022 roku, w odpowiedzi na rosnące ceny paliw spowodowane wojną na Ukrainie, ówczesny rząd niemiecki wprowadził zniżkę na paliwo, która obniżyła podatek energetyczny na trzy miesiące. Eksperyment kosztował rząd około 3,15 miliarda euro. Jego efekt był w najlepszym razie ograniczony i, według WirtschaftsWoche, dla większości kierowców wystarczył prawdopodobnie jedynie na rodzinną pizzę w ulubionej włoskiej restauracji.
Instytut Badań Ekonomicznych RWI im. Leibniza przeprowadził naukowe badania wpływu rabatu na paliwo. Wyniki są niepokojące: o ile rabat został przeniesiony na konsumentów niemal w całości w pierwszym miesiącu, o tyle w lipcu i sierpniu 2022 roku ten wpływ gwałtownie spadł. W krajach związkowych o stosunkowo wysokich średnich dochodach, zwłaszcza w Bawarii, rabat został przeniesiony w znacznie mniejszym stopniu, podczas gdy w regionach wschodnich Niemiec dotarł do konsumentów bardziej efektywnie. Na stacjach benzynowych z niewielką liczbą konkurentów w bezpośrednim sąsiedztwie rabat został przeniesiony również w mniejszym stopniu: tylko około 84% rabatu na paliwo na olej napędowy i 80% na paliwo Super E10 dotarło tam do konsumentów.
Sednem problemu była fundamentalna wada konstrukcyjna, na którą zwrócił uwagę sam Federalny Urząd Antymonopolowy: nie było i nie ma prawnego obowiązku, aby firmy naftowe przerzucały obniżkę podatków bezpośrednio na konsumentów. Ówczesny minister gospodarki, Robert Habeck, w końcu przyznał, że nie da się trwale zrekompensować rosnących cen importowanej ropy, aprecjacji dolara i niedoborów w rafineriach środkami publicznymi. Rzadki moment jasności ekonomicznej w debacie, która skądinąd była prowadzona w sposób aktywistyczny.
Limity cen i ich skutki uboczne, czyli jak niedobór staje się niedoborem
Teoria ekonomii i doświadczenie historyczne są zgodne: kontrola cen zaostrza problem, który ma rozwiązać. W gospodarce wolnorynkowej wysokie ceny sygnalizują, że podaż danego dobra jest bardzo ograniczona. Wzrost cen powoduje spadek popytu, a nowe możliwości zysku przyciągają na rynek kolejnych dostawców. Powszechnie stosowane kontrole cen tłumią ten ważny sygnał lub przynajmniej go przyćmiewają. W rezultacie: niedobór utrzymuje się lub pogłębia, a rządy muszą mu przeciwdziałać, wprowadzając coraz więcej regulacji i interwencji – tworząc tzw. spiralę interwencji, której praktycznie nie da się zatrzymać, jest ona nieefektywna, a przez to kosztowna dla gospodarki.
Agenda Austria obrazowo opisała mechanizmy pułapu cenowego na rynku energii: Kiedy decydenci polityczni narzucają limit cenowy, dobra deficytowe trafiają tam, gdzie istnieje największa gotowość do zapłaty, tj. do krajów, w których nie obowiązują pułapy cenowe. Chociaż pułap cenowy prowadzi do niższych cen, oznacza to również, że mniej dostawców faktycznie sprzedaje dany produkt. Niższe ceny jednocześnie sprzyjają zwiększonej konsumpcji. W ten sposób pułap cenowy przekształca presję cenową w problem podaży; niedobór staje się niedoborem.
Historyczne przykłady nieudanej kontroli cen są liczne. Wenezuela, kraj z największymi na świecie potwierdzonymi złożami ropy naftowej, tak doszczętnie zrujnowała swoją gospodarkę przez dekady subsydiowania cen i kontroli ekonomicznej, że pomimo bogactwa naftowego, ludność cierpi z powodu hiperinflacji i niedoborów. W samych Niemczech ustawa o kontroli czynszów, będąca powiązanym instrumentem kontroli cen, według Niemieckiego Stowarzyszenia Właścicieli Nieruchomości (Haus & Grund), Rady Ekspertów Ekonomicznych i licznych ekonomistów, nie pomogła rozwiązać problemu mieszkaniowego, a wręcz go zaostrzyła, ponieważ niszczy zachęty inwestycyjne i ogranicza podaż. Ekonomistka Veronika Grimm ujęła to jednoznacznie: kontrola czynszów hamuje nowe inwestycje, jeśli są one wielokrotnie rozbudowywane.
Problem oligopolu, czyli gdzie zaczyna się uzasadniona krytyka
Wszystko to nie oznacza, że niemiecki rynek paliw jest modelem funkcjonującej konkurencji. Już w 2011 roku, po trzech latach intensywnego monitoringu rynku, Federalny Urząd Antymonopolowy ustalił, że pięć największych koncernów naftowych – BP/Aral z 23,5% udziałem, Shell z 22%, Jet z 10% oraz Esso i Total z 7,5% udziałem w rynku – stanowi dominujący oligopol dyktujący ceny paliw. Problem: podejrzenia nielegalnej zmowy cenowej nie udało się potwierdzić, mimo że organy ochrony konkurencji wyczerpały wszystkie możliwości dochodzenia.
W kolejnym badaniu sektorowym w 2023 roku Federalny Urząd Antymonopolowy ponownie zbadał rynki wyższego szczebla niż stacje benzynowe, a mianowicie rafinerie, handel, transport i magazynowanie ropy naftowej i produktów ropopochodnych. Oligopolistyczna struktura rynku umożliwia tzw. zachowania równoległe: firmy monitorują się wzajemnie i dostosowują swoje ceny bez konieczności zawierania wyraźnych porozumień. Algorytmiczne korekty cen dodatkowo wzmacniają ten efekt.
W tym tkwi zasadnicza różnica w stosunku do uproszczonej narracji o zawyżaniu cen: problem nie polega na tym, że ceny reagują na sygnały niedoboru – jest to ekonomicznie poprawne i konieczne. Problem leży w szybkości i zakresie korekt cen w górę w porównaniu z powolnym spadkiem cen – zjawisku, które ekonomiści określają mianem efektu sprężyny rakietowej. Ceny rosną jak rakieta, gdy cena ropy rośnie, i spadają jak piórko, gdy cena spada. Dokładne zbadanie tego zjawiska i, w razie potrzeby, podjęcie działań z wykorzystaniem istniejących instrumentów antymonopolowych jest zadaniem Federalnego Urzędu Antymonopolowego, a nie wprowadzanie pułapów cenowych czy rabatów na paliwo.
W związku z tym:
Co naprawdę pomogłoby zamiast polityki symbolicznej
Obecny kryzys na stacjach benzynowych ujawnia problemy strukturalne, których nie da się rozwiązać za pomocą krótkoterminowych subsydiów. Zamiast tego istnieją ekonomicznie uzasadnione rozwiązania, choć z mniejszym prawdopodobieństwem przyciągną uwagę mediów niż apele o wprowadzenie pułapu cen paliw.
Obciążenie podatkowe paliw mogłoby zostać zrewidowane bez dotowania przez rząd poszczególnych składników cen. Skoro podatki i opłaty stanowią ponad 60% ceny benzyny, to siła nacisku rządu jest co najmniej tak samo znacząca, jak korporacji. Federalna minister gospodarki Katherina Reiche słusznie stwierdziła, że narzucony przez rząd pułap cen paliw nie jest brany pod uwagę i pozostawiła tę ocenę Federalnemu Urzędowi Antymonopolowemu. Ekspertka ds. polityki klimatycznej z Germanwatch zasugerowała, jako alternatywę, obniżenie podatku od energii elektrycznej, aby odciążyć konsumentów bez zakłócania sygnałów rynkowych o niedoborach.
Austriacki model jednorazowej dziennej podwyżki cen w południe, wprowadzony do Bundesratu na mocy wniosku czarno-zielonego rządu koalicyjnego Badenii-Wirtembergii, byłby rozsądnym krokiem w kierunku przeciwdziałania gwałtownym wzrostom cen, bez zakłócania fundamentalnych mechanizmów cenowych. Utrzymałby on konkurencję w zakresie obniżek cen, jednocześnie ograniczając problematyczną psychologicznie i ekonomicznie praktykę wielokrotnych dziennych podwyżek cen.
W perspektywie długoterminowej zmniejszenie zależności od paliw kopalnych pozostaje najskuteczniejszą ochroną przed szokami cenowymi na stacjach benzynowych. Każde euro zainwestowane w elektryfikację transportu, infrastrukturę ładowania i energię odnawialną to euro, które zmniejsza podatność gospodarki na kryzysy geopolityczne. Obecna sytuacja wyraźnie pokazuje cenę, jaką płaci społeczeństwo za trwającą przez dekady strukturalną zależność od importu ropy naftowej z niestabilnych regionów.
Pragmatyzm ekonomiczny zamiast ekonomicznych pogawędek w pubie
Debata na temat cen paliw ujawnia głęboką lukę w wiedzy ekonomicznej wśród niemieckiej opinii publicznej i wielu polityków. Niejasność co do historycznych cen zakupu i wartości odtworzeniowych, niezrozumienie informacyjnej funkcji cen, naiwne przekonanie, że interwencja państwa może wyeliminować niedobory – wszystko to świadczy o braku podstawowej wiedzy ekonomicznej, co jest alarmujące w kraju o tak silnej gospodarce jak Niemcy.
Wojna w Iranie może być wstrząsem zewnętrznym, na który Niemcy nie mają wpływu. Jednak sposób, w jaki społeczeństwo reaguje na takie wstrząsy, wiele mówi o jego dojrzałości gospodarczej. Jak sformułował to Hayek ponad osiem dekad temu, próby państwa nadmiernej kontroli lub zastępowania cen prowadzą do utraty części funkcji informacyjnej. Rynku nie opisuje się jako systemu doskonałego, lecz jako mechanizm, który bez władzy centralnej osiąga znaczną koordynację – znacznie większą niż kiedykolwiek mógłby to zrobić zespół kryzysowy w Ministerstwie Gospodarki.
Odrobina więcej ekonomicznego pragmatyzmu przyniosłaby pożytek tej gorącej debacie. Ceny na stacjach benzynowych są wysokie i szkodzą wielu ludziom. Nie są one jednak wynikiem spisku chciwych korporacji, lecz konsekwencją kryzysu geopolitycznego, który ogranicza podaż na rynku globalnym. Ci, którzy tłumią ten sygnał poprzez interwencję rządową, nie eliminują niedoborów, a jedynie pozbawiają bodźców do ich rozwiązania poprzez zmiany zachowań, zwiększenie efektywności lub innowacje. To właśnie byłby prawdziwy skandal, a nie ceny na stacjach benzynowych.
Twój globalny partner w zakresie marketingu i rozwoju biznesu
☑️ Naszym językiem biznesowym jest angielski lub niemiecki
☑️ NOWOŚĆ: Korespondencja w Twoim ojczystym języku!
Konrad Wolfenstein
Ja i mój zespół chętnie będziemy do Państwa dyspozycji jako osobisty doradca.
Możesz się ze mną skontaktować, wypełniając formularz kontaktowy tutaj lub po prostu dzwoniąc pod numer +49 7348 4088 965. Mój adres e-mail to : [email protected]
Nie mogę się doczekać naszego wspólnego projektu.
