Proszę, pomyśl o tym jeszcze raz: Zapomniana pięta achillesowa europejskiej obrony

Kiedy wysoka technologia nie zaspokaja twojego głodu: niebezpieczna luka obronna Europy

Na szczycie w Brukseli pod koniec października 2025 r. Europejska Partia Ludowa przedstawiła ambitną koncepcję obronną, która ma przygotować Europę na ciągłe zagrożenie ze strony Rosji do 2030 r. Koncepcja ta obejmuje cztery duże projekty flagowe 🔵 Europejska Inicjatywa Obrony Dronów, 🔵 monitorowanie wschodniej flanki, 🔵 Europejska Tarcza Powietrzna i 🔵 Europejska ochrona przestrzeni kosmicznej Dokument strategiczny przedstawia kompleksową odpowiedź militarną na zmienioną sytuację bezpieczeństwa. Całkowity koszt tej ofensywy zbrojeniowej szacuje się na nawet 800 miliardów euro do 2030 roku, a wydatki Unii Europejskiej na obronę mają wzrosnąć ponad dwukrotnie z obecnego poziomu około 392 miliardów euro rocznie do ponad 800 miliardów euro do 2035 roku. Te liczby robią wrażenie swoją skalą. Europa poważnie traktuje tę zmianę paradygmatu wojskowego i odpowiada na utrzymujące się zagrożenie ze strony Rosji historyczną ofensywą inwestycyjną w uzbrojenie i technologie. Jednak pomimo całego podziwu dla technicznej precyzji planowania, ujawnia się fundamentalna luka, symptomatyczna dla strategicznego myślenia europejskich decydentów w dziedzinie bezpieczeństwa: zaopatrzenie ludności cywilnej w razie ataku jest co najwyżej wspominane mimochodem, ale nigdzie nie jest definiowane jako centralny cel strategiczny. A przecież to właśnie stanowi sedno każdego poważnego planowania obronnego.