Iluzja bezpieczeństwa: Kiedy zagrożone są porty, energia i układy scalone: ​​niemiecka logistyka wystawiona na próbę

Od światowego lidera eksportu do ekosystemu ryzyka: niedoceniane zagrożenie dla dostaw do Niemiec

Prawdziwa lekcja płynąca z nieustannych kryzysów: gospodarka Niemiec jest nastawiona na efektywność, a nie na bezpieczeństwo

Przez dziesięciolecia Niemcy były postrzegane jako wzór logistyczny: gospodarka zorientowana na eksport, gęsta sieć autostrad i linii kolejowych, wydajne porty, wysoce zoptymalizowane łańcuchy dostaw oraz branża, która doprowadziła do perfekcji dostawy just-in-time i just-in-sequence. Jednak kryzysy ostatnich lat – pandemia, wojna na Ukrainie, kryzys energetyczny i ataki Huti na Morzu Czerwonym – obnażyły ​​niewygodną prawdę: niemieckie bezpieczeństwo dostaw opiera się na znacznie bardziej niepewnych podstawach, niż długo zakładano.

Zależność od importowanych źródeł energii wynosi około 98% w przypadku ropy naftowej i nadal jest bardzo wysoka w przypadku gazu ziemnego, mimo że import rosyjskich rurociągów został zredukowany niemal do zera w krótkim czasie. Jednocześnie branże produkujące kluczowe technologie przyszłości – od akumulatorów i silników elektrycznych po wysokowydajne magnesy – są silnie uzależnione od kluczowych surowców i półproduktów pochodzących zaledwie z kilku krajów, głównie z Chin.

Z ekonomicznego punktu widzenia jest to klasyczne ryzyko systemowe: niemieckie tworzenie wartości opiera się na długich, transgranicznych i silnie powiązanych łańcuchach dostaw. Jeśli coś zawiedzie w kilku węzłach, wstrząsy szybko rozprzestrzenią się na całe branże. Lockdowny w Azji związane z koronawirusem, awarie wiązek kablowych na Ukrainie, ograniczanie dostaw gazu z Rosji czy objazdy wokół Przylądka Dobrej Nadziei już to pokazały.

Ta sytuacja wymaga ponownej oceny strategicznej. Dyskusja o bezpieczeństwie dostaw nie może być już dłużej postrzegana wyłącznie jako kwestia ekonomiczna zapasów i list dostawców. Dotyka ona strategii bezpieczeństwa narodowego, obrony cywilnej i zdolności do utrzymania rentowności gospodarczej w coraz bardziej niespokojnym geopolitycznie świecie.

Właśnie tutaj pojawia się koncepcja logistyki podwójnego zastosowania: systematyczna integracja logistyki cywilnej z myśleniem o bezpieczeństwie wojskowym. Nie oznacza to militaryzacji gospodarki ani nacjonalizacji łańcuchów dostaw. Chodzi raczej o takie projektowanie infrastruktury, zasobów, danych i logiki planowania, aby zwiększały one efektywność ekonomiczną w trakcie normalnych operacji – i mogły być bezproblemowo zmobilizowane na potrzeby bezpieczeństwa w przypadku kryzysu lub konfliktu.

Teza główna niniejszego artykułu brzmi zatem następująco: niemiecki łańcuch dostaw jest obecnie strukturalnie podatny na zagrożenia, a stopniowe zmiany w istniejącym systemie są niewystarczające. Tylko przemyślanie zaprojektowany system logistyczny o podwójnym przeznaczeniu może stworzyć solidne podstawy niezbędne do zagwarantowania zarówno stabilności gospodarczej, jak i zdolności do działania w ramach polityki bezpieczeństwa.

Nadaje się do:

• Zapomniany czynnik zmieniających się czasów: dlaczego spedytorzy i infrastruktura logistyczna są dla naszej obronności tak samo ważne jak czołgi

Co tak naprawdę oznacza odporność ekonomiczna łańcuchów dostaw

Pojęcie odporności jest często używane nieprecyzyjnie w debacie politycznej. Bardziej precyzyjne zrozumienie jest przydatne ekonomicznie. Odporne łańcuchy dostaw charakteryzują się czterema kluczowymi cechami:

1. Zdolność absorpcyjna: zdolność do przetrwania krótkoterminowych wstrząsów – takich jak opóźnienia w dostawach, skoki cen lub częściowe awarie – bez powodowania załamania systemu.
2. Adaptowalność: Zdolność do rekonfiguracji struktur dostaw w średnim okresie czasu – alternatywni dostawcy, zmienione trasy, zamienniki w produkcji.
3. Szybkość ponownego uruchomienia: zdolność do szybkiego powrotu do poziomu funkcjonalnego po przerwie.
4. Zdolność uczenia się: Gotowość do wyciągania strukturalnych konsekwencji z kryzysów zamiast powrotu do stanu sprzed kryzysu.

Z perspektywy firmy cele te tradycyjnie stoją w sprzeczności z paradygmatem efektywności. Zapasy zamrażają kapitał, zbędni dostawcy podnoszą ceny zakupu, a dodatkowe moce przerobowe podnoszą koszty logistyki. Na wysoce konkurencyjnych rynkach firmy wykorzystują każdą okazję, aby zredukować te „nadwyżki mocy przerobowych”.

Jednak kryzysy od 2020 roku pokazały, że to, co pozornie stanowi oszczędności na poziomie firmy, stanowi ukryte ryzyko na poziomie makroekonomicznym. Jeśli jeden, niezwykle wydajny i najtańszy dostawca zbankrutuje, straty makroekonomiczne wynikające z przestoju w produkcji mogą być wielokrotnie większe niż zaoszczędzone koszty logistyki.

Polityka odporności zorientowana na podwójne zastosowanie musi zatem kalkulować inaczej. Traktuje ona nadmiarowość logistyczną, strategiczne magazynowanie i zdywersyfikowane łańcuchy dostaw jako składki ubezpieczeniowe na wypadek załamania systemowego – z istotnymi pozytywnymi efektami zewnętrznymi dla całej gospodarki. Zgodnie z tą logiką, niektóre rezerwy nie są już postrzegane jako „nieefektywność”, lecz jako strategiczna infrastruktura.

Nadaje się do:

• Równowaga między zakupem broni, infrastrukturą i bezpieczeństwem dostaw jest całkowicie zachwiana

Przegląd strukturalnych słabości Niemiec

Podatność niemieckiego łańcucha dostaw wynika z kilku nakładających się na siebie struktur:

1. Duże uzależnienie od importu energii i surowców kluczowych.
2. Silna integracja z globalnymi łańcuchami wartości przy niskim poziomie integracji pionowej w głównych branżach.
3. Koncentracja ważnych relacji dostawczych w kilku krajach, szczególnie w Chinach i, do niedawna, w Rosji.
4. Starzejąca się i częściowo niedofinansowana infrastruktura dróg, kolei, mostów i dróg wodnych.
5. Logistyka cywilna nastawiona jest na optymalizację kosztów i efektywności, podczas gdy logistyka wojskowa jest niewystarczająca i zależna od infrastruktury cywilnej.

Szczególnie istotne są następujące obszary:

Energia: Od szoku gazowego do reorientacji strukturalnej

Przed rosyjskim atakiem na Ukrainę Niemcy pozyskiwały około 55% gazu przesyłanego rurociągami z Rosji. To uzależnienie zostało radykalnie zmniejszone w zadziwiająco krótkim czasie; obecnie gaz rosyjski odgrywa jedynie marginalną rolę. Osiągnięto to dzięki połączeniu terminali LNG, dywersyfikacji dostawców, działań oszczędnościowych i substytucji.

Jednocześnie ogólne uzależnienie od importu pozostaje wysokie. W przypadku ropy naftowej jest ona niemal w całości oparta na imporcie; w przypadku gazu, węgla i innych źródeł energii produkcja krajowa jest niska. Każde poważne zaburzenie globalnego handlu energią – czy to spowodowane konfliktami geopolitycznymi, niedoborem tankowców, czy sabotażem podwodnej infrastruktury – ma zatem bezpośredni wpływ na niemiecką gospodarkę.

Wojna na Ukrainie pokazała również, jak ściśle powiązane są ze sobą sektor energetyczny i przemysłowy: wysokie ceny gazu i niepewność doprowadziły do ​​ograniczenia produkcji w przemyśle chemicznym, stalowym i energochłonnym, co miało długoterminowe konsekwencje dla decyzji inwestycyjnych.

Surowce krytyczne i Chiny jako pojedynczy punkt awarii

Niemiecki przemysł jest silnie uzależniony od surowców krytycznych, które w przeważającej mierze pochodzą z importu. Analizy pokazują, że Niemcy i Europa w 100% polegają na imporcie większości surowców klasyfikowanych przez UE jako krytyczne.

Koncentracja dostawców jest szczególnie problematyczna:

• W przypadku 23 z 48 badanych surowców Niemcy odnotowały w 2023 r. wysoką lub bardzo wysoką koncentrację importu.
• Udział Chin w niemieckim imporcie pierwiastków ziem rzadkich wzrósł z 32 do 69 procent.
• W przypadku pojedynczych produktów, takich jak bizmut, magnez czy niektóre baterie litowe, udział Chin niekiedy znacznie przekracza 50 procent.
• Około 20–25 procent importu produktów zawierających metale ziem rzadkich lub lit pochodzi z Chin; w przypadku importu „wrażliwego” – tzn. takiego, który charakteryzuje się dużą koncentracją podaży i ryzykiem krajowym – udział Chin jest nawet dwukrotnie wyższy i wynosi od 55 do prawie 60 procent.

Ta zależność dotyczy nie tylko surowców w ich pierwotnej postaci, ale coraz częściej również przetworzonych produktów pośrednich i zaawansowanych technologicznie komponentów, takich jak magnesy trwałe, ogniwa akumulatorowe, elektronika mocy i prekursory chemiczne. To właśnie na nich leży duża część wartości dodanej dla przyszłych gałęzi przemysłu.

Komponenty przemysłowe: od wiązek kablowych do półprzewodników

W ciągu ostatnich kilku dekad niemiecki przemysł systematycznie ograniczał swoją integrację pionową i zlecał procesy pośrednie na zewnątrz. Dzięki temu produkcja stała się bardziej elastyczna i opłacalna – aż do momentu, gdy globalne łańcuchy dostaw uległy zakłóceniu.

Przykłady:

• W czasie pandemii koronawirusa producenci samochodów i maszyn zmagali się z ogromnymi niedoborami półprzewodników, wiązek kablowych i innych komponentów.
• Awaria kilku fabryk wiązek kablowych na Ukrainie doprowadziła w 2022 roku do wstrzymania produkcji u niemieckich producentów sprzętu premium.
• Niedobory półprzewodników dotknęły dużą część przemysłu, od produkcji pojazdów po elektronikę użytkową.

Badania branżowe pokazują, że nawet 70–80% niemieckich firm przemysłowych borykało się z niedoborami materiałów i dostaw. Świadomość, że wysoce zoptymalizowane, globalnie rozbudowane łańcuchy dostaw stanowią ryzyko systemowe, zyskała powszechną akceptację dopiero pod wpływem tej presji.

Żywność, farmaceutyka i opieka zdrowotna: niewidoczne wąskie gardła

Bezpieczeństwo dostaw żywności i leków jest również zagrożone:

• Niemcy są importerem netto licznych produktów rolnych i stają się coraz bardziej zależne od globalnych łańcuchów dostaw, na przykład w przypadku pasz dla zwierząt, nawozów lub specjalistycznych składników dla przemysłu spożywczego.
• Przemysł farmaceutyczny i sektor opieki zdrowotnej pozyskują wiele substancji czynnych i produktów pośrednich z zaledwie kilku regionów, zwłaszcza z Chin i Indii. Badania pokazują, że wiele kluczowych leków jest zależnych od wysoce skoncentrowanych łańcuchów dostaw.

Niedobory paracetamolu, antybiotyków czy leków przeciwnowotworowych w Europie już uwypukliły ten problem. W tym przypadku zasada efektywności – globalne pozyskiwanie z krajów o niskich kosztach – koliduje bezpośrednio z obowiązkiem zapewnienia zaopatrzenia w sytuacjach kryzysowych.

Infrastruktura i korytarze transportowe: wąskie gardła w szkielecie

Infrastruktura fizyczna stanowi trzon każdego łańcucha dostaw. Dziesięciolecia niedoinwestowania, szczególnie w mosty, drogi wodne i koleje, doprowadziły do ​​zaległości w realizacji niezbędnych inwestycji. Analizy mobilności wojskowej w Europie pokazują, że wiele dróg i mostów nie jest zaprojektowanych do utrzymania ciężaru nowoczesnych pojazdów wojskowych; podobna sytuacja ma miejsce w przypadku ciężkiego transportu towarowego w sektorze cywilnym.

Ponadto, położenie Niemiec jako kraju tranzytowego sprawia, że ​​są one szczególnie uzależnione od funkcjonujących korytarzy: portów na Morzu Północnym i Bałtyckim, dróg wodnych Renu i Dunaju, przełęczy alpejskich oraz linii kolejowych prowadzących do Europy Wschodniej. Zakłócenia w jednej części sieci – takie jak niski poziom wody na Renie, uszkodzenia mostów czy strajki w portach – szybko wpływają na znaczną część sieci logistycznej.

Cyfrowa podatność: strumienie danych jako nowa pięta achillesowa

Współczesna logistyka jest praktycznie nie do pomyślenia bez cyfrowego sterowania, śledzenia, platform i zoptymalizowanego planowania tras. Zwiększa to wydajność, ale jednocześnie tworzy nowe punkty ataku i awarii

• Cyberataki na spedytorów, operatorów terminali lub systemy kontroli ruchu mogą sparaliżować całe łańcuchy dostaw.
• Zależność od globalnych platform chmurowych i kilku dostawców oprogramowania stwarza ryzyko koncentracji.

Strategia Bezpieczeństwa Narodowego wyraźnie wskazuje, że ochrona infrastruktury krytycznej i systemów cyfrowych jest kluczowym elementem odporności. Niemniej jednak, praktyczne wdrożenie solidnego, redundantnego cyfrowego szkieletu logistyki jest wciąż na wczesnym etapie.

Podsumowanie:

Centrum Bezpieczeństwa i Obrony – Zdjęcie: Xpert.Digital

Centrum Bezpieczeństwa i Obrony oferuje fachowe doradztwo i aktualne informacje, aby skutecznie wspierać firmy i organizacje we wzmacnianiu ich roli w europejskiej polityce bezpieczeństwa i obrony. Współpracując ściśle z Grupą Roboczą SME Connect Defence, Centrum w szczególności promuje małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP), które chcą dalej rozwijać swoje zdolności innowacyjne i konkurencyjność w sektorze obronnym. Jako centralny punkt kontaktowy, Centrum tworzy w ten sposób kluczowy pomost między MŚP a europejską strategią obronną.

Nadaje się do:

• Obrona grupy roboczej SME Connect - Wzmocnienie MŚP w obronie europejskiej

Testy wytrzymałościowe w warunkach rzeczywistych: co ostatnie kilka lat ujawnia na temat niemieckiego łańcucha dostaw

Wrażliwość niemieckich łańcuchów dostaw nie jest prognozą teoretyczną, ale można ją wyraźnie zaobserwować na przykładzie trzech kolejnych kryzysów.

Nadaje się do:

• Problemy logistyczne w zaopatrzeniu ludności i wyposażeniu ratowników w rejonach zagrożenia i w czasie kryzysu

Pandemia koronawirusa: szok dla dostaw just-in-time

Pandemia była pierwszym globalnym testem wytrzymałości nowoczesnych łańcuchów dostaw na taką skalę. Lockdowny, zamknięcie granic i wstrzymanie produkcji w Azji i Europie zerwały wiele łańcuchów wartości. Niemieckie firmy zmagały się z terminami dostaw, niedoborami i skokami cen, które wcześniej uznawano za wyjątkowe

• W szczytowym momencie pandemii aż osiem na dziesięć przedsiębiorstw przemysłowych w Niemczech odnotowało niedobory materiałów.
• Branża budowy maszyn i motoryzacji odnotowała historyczny spadek produkcji; w kwietniu 2020 r. produkcja samochodów w Badenii-Wirtembergii spadła o ponad 80 procent w porównaniu z tym samym miesiącem roku poprzedniego.
• Przedsiębiorstwa budowlane zgłaszały powszechne niedobory materiałów i gwałtowny wzrost cen drewna, stali i materiałów izolacyjnych.

Wiele firm zareagowało doraźnie: wielu dostawców, zwiększone zapasy i krótkoterminowe korekty strategii zakupowych. Badania pokazują, że w 2022 roku około dwie trzecie niemieckich firm dostosowało swoje łańcuchy dostaw w oparciu o doświadczenia z kryzysu – głównie poprzez dywersyfikację zakupów i tymczasowy wzrost poziomu zapasów.

Pandemia pokazała wyraźnie, jak niewielki był bufor w systemie i jak szybko awarie w odległych regionach wpłynęły na krajową wartość dodaną.

Wojna i kryzys energetyczny na Ukrainie: podatność na szantaż geoekonomiczny

Rosyjski atak na Ukrainę wywołał kilka wstrząsów:

• Drastyczny spadek dostaw rosyjskiego gazu doprowadził do gwałtownego wzrostu cen i braku bezpieczeństwa dostaw. Obliczenia modelowe przewidywały, że całkowite odcięcie dostaw gazu spowodowałoby spadek produkcji o kilka punktów procentowych i deficyt dostaw sięgający nawet 15% poprzedniego zużycia gazu.
• Uzależnienie od rosyjskich źródeł energii i metali okazało się strategiczną słabością: wiele metali i surowców, w tym nikiel, węgiel, ropa naftowa, nawozy i stale specjalne, w znacznej mierze pochodziło z Rosji.
• Przedsiębiorstwa z branż energochłonnych ograniczyły produkcję lub przeniosły inwestycje, co ma długofalowe skutki dla bazy przemysłowej.

Jednocześnie konieczne było szybkie stworzenie nowych łańcuchów dostaw LNG, alternatywnych przepływów rurociągami, importu węgla i produktów zastępczych. Działania polityczne – od budowy nowych terminali LNG po nacjonalizację przedsiębiorstw użyteczności publicznej o znaczeniu systemowym – pokazują, jak ściśle bezpieczeństwo ekonomiczne dostaw jest powiązane ze zdolnością państwa do działania.

Morze Czerwone i ataki Huti: kruchość globalnych szlaków morskich

Od końca 2023 roku milicje Huti regularnie atakują statki handlowe na Morzu Czerwonym. Firmy żeglugowe coraz częściej unikają przeprawy przez Cieśninę Bab al-Mandab i Kanał Sueski, co wpływa na znaczną część handlu między Azją a Europą.

Konsekwencje:

• Liczba kontenerowców na Kanale Sueskim tymczasowo spadła o ponad 70 procent.
• Trasy między Azją i Europą wydłużyły się średnio o 7 do 14 dni, w niektórych przypadkach nawet dłużej.
• Firmy żeglugowe potrzebują o około 40 procent więcej statków, aby obsłużyć te same wolumeny towarów trasami okrężnymi, co zwiększa koszty transportu i ogranicza przepustowość.
• Przedsiębiorstwa przemysłowe działające w modelu just-in-time – takie jak producenci samochodów i grupy elektroniczne – musiały ograniczyć produkcję, ponieważ części dostarczane były z opóźnieniem.

Co ciekawe, poważnych luk w dostawach udało się dotychczas uniknąć, ponieważ firmy dostosowały już swoje strategie zamawiania i magazynowania w oparciu o doświadczenia z pandemii. Wiele firm odbudowało zapasy buforowe lub wydłużyło terminy realizacji zamówień. Jednak ten przypadek pokazuje, jak bardzo niemiecki przemysł jest zależny od kilku korytarzy morskich i jak kosztowne są objazdy w skali globalnej.

Lekcje z testów wytrzymałościowych

Z tych kryzysów można wyciągnąć następujące wnioski:

1. Prawdopodobieństwo wystąpienia równoczesnych lub nakładających się kryzysów rośnie. Pandemie, wojny, niedobory energii i brak bezpieczeństwa na morzu – wszystkie te zjawiska miały miejsce w ciągu kilku lat.
2. Systemy, które koncentrują się wyłącznie na wydajności, załamują się szybciej pod wpływem takich licznych wstrząsów.
3. Doraźne działania podejmowane przez firmy (więcej magazynów, inni dostawcy) nie wystarczają do neutralizacji ryzyka systemowego.
4. Interwencje rządowe – na przykład w zakresie infrastruktury energetycznej lub pomocy finansowej – stają się ostatecznością, gdy brakuje odporności strukturalnej.

Konsekwencją tego jest to, że bezpieczeństwo dostaw należy coraz częściej pojmować jako zadanie obronności całościowej: gospodarka, państwo i siły zbrojne dzielą się odpowiedzialnością i instrumentami.

Poprzednie odpowiedzi: Reaktywne dostosowania zamiast strategicznej przebudowy

Przedsiębiorstwa i rząd reagują na opisane doświadczenia – na razie jednak działania te są podejmowane stopniowo.

Firma:

• Dywersyfikacja dostawców i rozproszenie geograficzne źródeł zaopatrzenia stały się standardową praktyką.
• Niektóre przedsiębiorstwa zwiększyły poziom zapasów i utworzyły rezerwy „na wszelki wypadek”, chociaż ostatnio tendencja ta nieco wyhamowała, ponieważ zmniejszyły się bezpośrednie wąskie gardła.
• Niektóre branże opierają się w większym stopniu na insourcingu i większej integracji pionowej, w szczególności dotyczy to branży motoryzacyjnej.
• Coraz większego znaczenia nabierają strategie nearshoringu i friendshoringu – czyli przenoszenia etapów produkcji bliżej Europy lub do politycznie wiarygodnych krajów partnerskich.

Państwo:

• Strategia Bezpieczeństwa Narodowego i paradygmat „zintegrowanego bezpieczeństwa” jednoznacznie definiują bezpieczeństwo dostaw jako zadanie polityki bezpieczeństwa. Odporność, obejmująca bezpieczeństwo energetyczne i surowcowe, jest jednym z trzech filarów, obok siły militarnej i zrównoważonego rozwoju.
• Koncepcja obrony cywilnej i nowe wytyczne ramowe dotyczące ogólnej obrony podkreślają znaczenie logistyki, infrastruktury i zaopatrzenia, nawet w przypadku sytuacji kryzysowej wymagającej obrony.
• Na szczeblu UE ustawa o surowcach krytycznych i inne środki mają na celu rozwiązanie problemu uzależnienia od surowców, na przykład poprzez dywersyfikację, recykling i promowanie funduszy europejskich.
• Programy inwestycyjne dotyczące modernizacji portów, kolei i dróg, często opracowywane jako projekty o podwójnym przeznaczeniu, mają na celu wzmocnienie zarówno cywilnego transportu towarowego, jak i mobilności wojskowej.

Podejścia te stanowią krok we właściwym kierunku, ale pod kilkoma względami nadal mają pewne ograniczenia:

1. Często są one specyficzne dla danego sektora lub instrumentu (surowce, energia, poszczególne infrastruktury), ale nie mają charakteru systemowego w obrębie całego łańcucha dostaw.
2. O integracji gospodarki cywilnej i logistyki wojskowej często wspomina się w kontekście koncepcyjnym, ale w praktyce jest ona wdrażana jedynie w sposób szczątkowy.
3. Zarządzanie i odpowiedzialność są rozproszone: departamenty, państwa, gminy i przedsiębiorstwa działają równolegle, ale niekoniecznie w sposób skoordynowany.

Idea logistyki podwójnego zastosowania wchodzi w grę właśnie na tym styku.

Dlaczego tradycyjne planowanie kryzysowe nie jest już wystarczające

Tradycyjnie planowanie kryzysowe postrzegano w dwóch aspektach:

• Planowanie cywilne w sytuacjach kryzysowych: pomoc w przypadku katastrof, dostarczanie zaopatrzenia na wypadek klęsk żywiołowych, pandemii i awarii technicznych.
• Logistyka wojskowa: zapewnienie zaopatrzenia i mobilności w przypadku działań obronnych lub sojuszniczych.

Podział ten jest nieaktualny z kilku powodów:

1. Współczesne zagrożenia mają charakter hybrydowy: cyberataki na systemy logistyczne, sabotaż infrastruktury, dezinformacja, wymuszenia ekonomiczne, sankcje, groźby militarne i przerwy w dostawach są ze sobą powiązane.
2. Ta sama infrastruktura fizyczna i cyfrowa – porty, węzły kolejowe, linie przesyłu danych – jest wykorzystywana jednocześnie przez gospodarkę, a w sytuacjach kryzysowych także przez siły zbrojne.
3. W czasach kryzysu zaopatrzenie ludności cywilnej i siły zbrojne konkurują o te same ograniczone zasoby: paliwo, możliwości transportowe, przestrzeń magazynową i materiały pierwszej potrzeby.

Wytyczne polityki obronnej i nowsze dokumenty dotyczące obrony cywilnej wyraźnie podkreślają, że obrona cywilna musi być w stanie wspierać siły zbrojne w celu zapewnienia ich zdolności operacyjnej – i że jest to zadanie całego społeczeństwa. Jednocześnie praktyczna realizacja nie spełnia tych ambicji: Bundeswehra (niemieckie siły zbrojne) zmaga się z wąskimi gardłami w zakresie potencjału logistycznego, niedoborem personelu i niewystarczającą integracją zasobów cywilnych.

Markus Becker

Chętnie będę Twoim osobistym doradcą.

Szef rozwoju biznesu

Przewodniczący SME Connect Defense Group

LinkedIn

Konrad Wolfenstein

Chętnie będę Twoim osobistym doradcą.

skontaktować się ze mną pod Wolfenstein ∂ xpert.digital

zadzwonić pod +49 89 674 804 (Monachium)

LinkedIn
 

Eksperci w dziedzinie logistyki podwójnego zastosowania – Zdjęcie: Xpert.Digital

Globalna gospodarka przechodzi obecnie fundamentalną transformację, przełomowy moment, który wstrząsa fundamentami globalnej logistyki. Era hiperglobalizacji, charakteryzująca się nieustannym dążeniem do maksymalnej efektywności i zasadą „just-in-time”, ustępuje miejsca nowej rzeczywistości. Ta nowa rzeczywistość naznaczona jest głębokimi zmianami strukturalnymi, geopolitycznymi zmianami władzy i rosnącą fragmentacją polityki gospodarczej. Dawniej uznawana za oczywistość przewidywalność rynków międzynarodowych i łańcuchów dostaw zanika, a jej miejsce zajmuje okres narastającej niepewności.

Nadaje się do:

• Strategiczna odporność w rozdrobnionym świecie dzięki inteligentnej infrastrukturze i automatyzacji – profil stanowiska eksperta ds. logistyki podwójnego zastosowania

Nasze doświadczenie w zakresie rozwoju biznesu, sprzedaży i marketingu w UE i Niemczech – Zdjęcie: Xpert.Digital

Skupienie się na branży: B2B, digitalizacja (od AI do XR), inżynieria mechaniczna, logistyka, odnawialne źródła energii i przemysł

Więcej na ten temat tutaj:

• Centrum biznesowe Xpert

Centrum tematyczne z przemyśleniami i wiedzą specjalistyczną:

• Platforma wiedzy na temat globalnej i regionalnej gospodarki, innowacji i trendów branżowych
• Zbieranie analiz, impulsów i informacji ogólnych z obszarów, na których się skupiamy
• Miejsce, w którym można zdobyć wiedzę i informacje na temat bieżących wydarzeń w biznesie i technologii
• Centrum tematyczne dla firm, które chcą dowiedzieć się więcej o rynkach, cyfryzacji i innowacjach branżowych